عشقه
از پيچهاى هميشهسبز است كه سه گونهء آن در جنگلهاى شمال ايران وجود دارد و ارقام ابلق و زينتى آن نيز در باغهاى شهرها كاشته مىشود . به فارسى بهطور كلى « عشقه » و انواع آن را « پاپىتال » و « داردوست » مىنامند . در قسمتى از هند در بيهار آن را لبلاب نامند .
نامهاى محلى آن در مناطق شمال ايران عبارتاند از : در آستارا و گرگانرود « داردوست ، دردوس » ، در رامسر « ولگان » ، در شفارود « توىجلى » ، در گيلان ، نور ، كجور و مازندران « دولگ ، ولگم و بلگم » ، در بعضى نقاط گيلان « تبج » ، در لاهيجان « لشك » ، در گرگان » بالو ، و لو و بلوا » ، و در تهران « پاپىتال » .
در كتب طب سنتى با نامهاى « عشقه » و « حبل المساكين » و « بقلة البارده » و « اخفاك » آمده است . به فرانسوى
Lierre
و
Bourreu des arbes
و به انگليسى
Bentwood
و
Ivy
و
English ivy
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Araliaceae
، نام علمى گونههاى مختلف آن و مشخصات آنها به شرح زير است :
1 . گونهء
Hedera colchica C . Koch .
و مترادفهاى آن
H . coriaceae Hibb .
و
H . helix var colchica C . Koch .
مىباشد . به انگليسى
Bush ivy
و
Persian ivy
نامند .
اين عشقه در جنگلهاى شمال ايران از آستارا تا راميان گرگان انتشار دارد . دمبرگ آن بلند و پهنهء برگ چرمى ، تخممرغى و برگ كامل است . گلهاى آن چترى زرد مايل