ماميران كبير
در كتب طب سنتى با نامهاى « خليدونيون » ، « حشيشة الخطاطيف » و « عروق - الصباغين » ذكر شده و به فارسى « زردهچاو » ، « زردچوب » و « ماميران » گفته مىشود . به فرانسوى
Grande eclaire
و
Eclaire
و
Grande chelidoine
و
Herbe aux verrues
و
Herbe d'hirondelle
و به انگليسى
Greater celandine
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء خشخاش
Papaveraceae
، نام علمى آن
Chelidonium majus L .
و مترادف آن
C . sinensis DC .
مىباشد .
مشخصات
گياهى است چندساله برگهاى آن به رنگ زنگارى يا سبز مايل به كبود كه به چندين قسمت تقسيم شده و هر قسمت دندانهدار مىباشد . گلهاى آن زرد است و بلندى گياه 100 - 40 سانتىمتر است . ميوهء آن سيليك دراز و باريك كه پس از رسيدن شكاف برمىدارد و دانهها كه در داخل آن ميوه قرار گرفتهاند ، ديده مىشود .
در تمام گياه شيرهاى به رنگ زرد نارنجى وجود دارد كه سوزانندهء پوست است و براى قطع ميخچه به كار مىرود .
اين گياه در كنار پرچينها روى ديوارهاى كهنه و در كنار ساختمانها مىرويد . اگر گياه لاى انگشتان ماليده شود يك بوى سمى از آن متصاعد مىشود . اين گياه از گياهان سمى است و بومى اروپا و آسيا مىباشد . در ايران در مناطق شمال در گيلان ، رودبار ،