دارويى سمّى است . مقدار خوراك برگ آن 5 / 3 گرم و زيادتر از آن كشنده و مصلح آن قى كردن با روغن گاو و آب گرم و مصرف ترشى زياد است . از مضرات تخم آن سردرد و تيرگى بينائى و مضر معده و مصلح آن سرخ كردن آن است . زياده روى در مصرف آن باعث زخم احشاء و مصلح آن خشخاش و سكنجبين شكرى و شربت ليمو و آب سرد و برف و شربت ميوههاى ترش است .
شبت ، شويد ، شود
در آخر دوم گرم و در اول دوم خشك . مضر گرممزاجان و مداومت بر خوردن آن تضعيفكنندهء مغز و بينائى و معده و كليه و مثانه و مصلح آن آبليمو و سكنجبين و آبغوره و ترشىهاست و در سردمزاجان مصلح آن قرنفل و دارچينى و عسل است . مشابه آن تخم آن و روغن آن است .
شبدر ، يونجهء صحرائى ، حندقوقى ، ريواسپست
گرم در دوم و خشك در اول . براى گلو و حلق مضر و مصلح آن كاهو و كاسنى تازه است .
شبرم ، گاو كشك
گرم در سوم و خشك در آخر دوم و شيرهء آن گرم و خشك در چهارم و از سموم كشنده و مهلك است . براى گرممزاجان و اشخاص ضعيف مضر و ايجاد تب و بىاشتهايى مىكند . مصلح آن خوردن روغن گاو و آبگوشت چرب است . مقدار خوراك آن را تا يك دانگ 78 / 0 گرم گويند . يك مثقال آن گاو را مىكشد و نيم مثقال از شيرهء آن نيز همان اثر را دارد .