بيش
گياهى بسيار سمى و كشنده است و بيشتر در هند مىرويد .
تنها اصلاح شده آن قابل مصرف در داروها بدستور دقيق است و علاج سميت آن چنانچه مهلت بدهد دشوار و تقريبا ناممكن است .
علماى هند آن را سرد در درجه چهارم و حكماى يونان آن را گرم در درجه چهارم مىدانند .
بيض ، تخممرغ خانگى
زردهء آن مركب القوى و مايل به گرمى تا اواخر درجه اول است سفيدى آن سرد و تر است در دوم . پوست بيرونى آن در اول دوم سرد و خشك است و پوست يا پردهء داخلى آن سرد و خشك در اول است . باعث قولنج و مصلح آن داروهاى گرم است .
[ « پ » ]
پاچهء گوسفند ، اكارع
مصرف زياد آن موجد قولنج و مصلح آن شراب كهنه و سركه و عسل و پختن آن با كرفس و دارچينى و مانند آن است .
پرسياوشان
معتدل مايل به گرمى و خشكى است . مضر طحال و مصلح آن مصطكى و يا گل بنفشه است . مقدار خوراك آن تا 7 درم و از پخته آن تا 20 درم مىباشد .
پنجه كلاغى ، غازياقى
گرم در آخر اول و خشك در دوم است .
پيارانكا
گرم و خشك در سوم است .