بسمهتعالى
[ « ا » ]
آب دريا
مفسد خون و مولد حكّه و جرب ، مضر معده و باعث حبس طبيعت و سجح « 1 » و زخم امعاء و سوزش ادرار و مصلح آن آشاميدن آب گوشت مرغ و ماهى و اغذيهء مرطوب و صمغ عربى و گل ارمنى با روغن بادام و مواد لعابدار و يا سويق جو بوداده كه در آن حل شود و سپس صاف گردد . آشاميدن و انداختن خرنوب و حب الاس در آن و صاف كردن و آشاميدن بعد از آن .
آب معدنى ( گوگرددار )
گرم و خشك است . تضعيفكنندهء بينائى و امعاء و مصلح آن جوشاندن يا تقطير آن است .
آبنوس
گرم و خشك در دوم و بعضى در اول سوم گرم و در آخر دوم خشك گفتهاند . مضر معده و مصلح آن صمغ عربى و عسل است . مشابه آن در مصرف چوب كنار است .
آذربو ، اشنان ، چوبك
گرم و خشك در سوم . حد اكثر مقدار مصرف آن يك مثقال و بيش از آن كشنده است .
آذريون ، گل آفتابپرست ، آفتابگردان
گرم و خشك در اول سوم و بعضى در دوم گفتهاند . براى مزاجهاى گرم مصرف زياد آن مضر و مصلح آن سكنجبين و براى طحال مضر بخصوص در
هامش
( 1 ) - اسهال خونى و مزمن