تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — صفحة 42

مساهمون:

ص٤٢

5 - 4 - 1 - بيمارستان اصفهان

اين بيمارستان در قرن 4 هجرى قمرى داير بوده و به احتمال زياد در زمان آل بويه پايه‌گذارى شده است . " ابن مندويه اصفهانى " از پزشكان بزرگ ايران ، كتابى را تأليف كرده و در اين بيمارستان به تدريس آن به دانشجويان پزشكى مىپرداخته است .

6 - 4 - 1 - بيمارستان نيشابور

مؤسس آن " محمّد بن ابراهيم نيشابورى " ، ابتدا در مكّه فقه مىخوانده ولى پس از بازگشت به موطن خود به تأسيس اين بيمارستان اقدام كرد . پس از او " خواجه نظام الملك " بيمارستان بزرگى در نيشابور تأسيس كرد كه پس از حمله مغول‌ها اين بيمارستان نابود گرديد و اثرى از آن به‌جا نماند .

7 - 4 - 1 - بيمارستان مرو

از جزئيات اين بيمارستان اطلاعات زيادى در دست نيست . " عيسى بن ماسه " پزشك حاذق قرن دوم هجرى در اين بيمارستان خدمت مىكرده است .

8 - 4 - 1 - بيمارستان‌هاى شيراز

چنان كه اسناد تاريخى نشان مىدهند ، اوّلين بيمارستان شيراز در دوره عضد الدوله ديلمى در قرن چهارم ( ه . ق ) ساخته شد . عضد الدوله در بغداد نيز بيمارستان بزرگى ساخت . اين بيمارستان در وسط شهر شيراز بنا شده بود و در آن از كلّيه‌ى ابزار پزشكى و انواع داروها استفاده مىشد . پزشكان اين بيمارستان در منطقه‌ى خاصى كه به دستور عضد الدوله دور از هياهوى شهر ساخته شده بود ، در رفاه و آسايش زندگى مىكردند و هر ماه ، حقوق معينى دريافت