قسمت طبى آن : سرگلهاى آن در ماه : تير و مرداد مورد استعمال قرار مىگيرد .
مواد فعالهء آن : روغنى است فرار ، روغن كبود رنگ : آزولين ، مواد ضد عفونى كه گازهاى رودهها را بر طرف مىكند و دردهاى تشنجى را تسكين مىدهد و معرق هم مىباشد .
استعمال طبى آن :
1 - از خارج : گرد بابونه را روى پوستهاى رطوبتى كه دچار مرض : اكزما شدهاند ، روى زخم و جراحتهاى دهان ، روى زخمهاى سرطان ، شكاف استخوانهائى كه چرك از آنها خارج مىشود و التهاب ناخنها مىپاشند . اين گرد آن بوى بدى را كه از چرك اينگونه زخمها بلند مىشود بر طرف و خود زخمها را هم معالجه مىنمايد . اين گرد را به مصرف : انفيه ( يعنى آن گردهائى كه در داخل بينى مىكنند ) مىرسانند تا زكامهاى كهنه و بدبو را معالجه نمايد .
بخار جوشاندهء گلهاى بابونه را براى معالجهء امراض ذيل استنشاق مىكنند :
التهاب بينى ، حنجره ، قصبة الريه ، گرفتگى صدا ، سرفه ، گوشت زيادى گوش و تسكين دردهاى آن ، غدههاى پلك چشم - دملهاى داخل بينى يا نوك آن . گلهاى بابونه را گرم مىكنند و در ميان ناز بالشهاى كوچك مىريزند و آن را براى معالجهء دردهاى روماتيسم و اعصاب از قبيل : نوير الجى روى موضع درد مىگذارند شيرهء گلهاى بابونه را از خارج براى امراض ذيل استعمال مىنمايند : آن را براى التهاب لوزتين و زخمهاى دهان غرغره مىكنند ، چشمهائى را كه دچار چشمدرد شدهاند شستشو مىدهند ، نيز زهدان زنان را با آن براى معالجهء مايعات سفيد يا بد بوئى آن شستشو مىكنند .
داخل بينى را براى بر طرف نمودن چرك و بدبوئى آن شستشو مىدهند ، زخم و جراحت و اگزما را بوسيلهء آن گرم مىكنند و آن امراضى كه قبلا گفتيم : بوسيلهء گرد اين گياه معالجه مىشوند . گزيدگى افعى و حشرات