آن گرم و سريع التبخير و ذهن و بصيرت را از انسان دور مىكند ، « جابر بن حيان » ( قرن دوم هجرى ) بود ولى مقدار كمى از آن را به دست آورد و آن را « غول » ناميد و بعدها آن را الكل ناميدند « 1 » .
احكام مترتب بر تحريم مسكرات
در قرآن كريم و روايات اهل بيت عليهم السّلام در جهت مبارزه با مسكرات چند حكم صادر شده است :
1 - خوردن شراب و هر مايع مستكننده حرام است . « 2 » اين حكم از آيات قرآن ( مائده / 90 - 91 ) بدست مىآيد و در برخى روايات خود شراب را بزرگترين گناه معرفى كرده است .
2 - شراب و هر چيزى كه انسان را مست كند اگر خودبهخود روان باشد نجس است . « 3 » ( البته در اين مورد الكل صنعتى را استثنا كردهاند . )
3 - ظرفى كه به وسيلهى شراب نجس شده است با آب قليل ( و بنا بر نظر برخى مراجع در آب كر و جارى هم ) سه مرتبه شسته شود و مستحب است و يا بهتر است هفت بار شسته شود . « 4 »
4 - شخصى كه شراب مىنوشد و در نزد قاضى اثبات شود به هشتاد ضربه شلاق محكوم مىشود . « 5 »
تذكر : تأكيد بر حرمت و نجاست شراب براى آن است كه مسلمانان كاملا از آن دورى كنند . تا در معرض ضررهاى روحى ، اجتماعى و بهداشتى آن قرار نگيرد .
حكمت و اسرار علمى حرمت شراب
حرمت و نجاست شراب و مسكرات از چند جهت قابل بررسى است و در روايات
هامش
( 1 ) . طب در قرآن ، ص 162 ، البته برخى كشف الكل را به محمد بن زكرياى رازى ( 251 - 313 ) نسبت مىدهند .
( ر . ك : جهان دانش ، فرهنگ دانستنىها ، ج 1 ، ص 745 ، تاليف محمد نژد ) .
( 2 ) . ر . ك : امام خمينى ( ره ) ، تحرير الوسيله و رسالههاى عمليهى مراجع معظّم تقليد مبحث احكام خوردنىها .
( 3 ) . همان ، مبحث نجاسات ( شراب ) .
( 4 ) . همان ، مبحث مطهرات ( آب )
( 5 ) . تحرير الوسيله ، ج 2 ، كتاب الحدود ، حد المسكر ، مسالهى 9 .