سلولهاى مسؤول حافظه كه گلوكز است نيز كاهش يافته و چون گلوكز سلولهاى مغزى كاهش مىيابد حافظه نيز دچار اختلال شده ، زمينه براى حاكميت عنصر فراموشى فراهم مىگردد . لذا در مصرف گشنيز بايد با احتياط عمل نمود و حتما به مصلح آن نيز براساس طب سنتى نيز توجه داشت تا تأثيرات زيانهاى احتمالى خنثى گردد .
تركيبات شيميايى
در يك صد گرم گشنيز مواد زير وجود دارد :
مواد چرب گشنيز مركب از اسيد اولئيك ، اسيد پالميتيك ، اسيد لينولئيك و اسيد پتروسه لينيك است . در برگهاى خشك گشنيز مقدار زيادى ويتامين
A
و
C
يافت مىشود .
فهرست خواص طبى گشنيز
گشنيز و تخم گشنيز از نظر طب سنتى . ايران سرد و خشك است .
1 ) تخم گشنيز را پودر و به نسبت مساوى با عسل مخلوط كنيد ، براى تقويت بدن بسيار مفيد است .
2 ) معده را تقويت مىكند .
3 ) خوردن تخم گشنيز با غذا به هضم غذا كمك مىكند .
4 ) نفخ و گاز معده را از بين مىبرد .
5 ) ادرارآور است .
6 ) براى بر طرف كردن تشنج مفيد است .
7 ) قاعدهآور است .
8 ) كرمهاى معده و روده را از بين مىبرد .