در كتاب طب و بهداشت در اسلام « 1 » در خصوص درمان تب با سياهدانه آمده است :
« عسل را با سياهدانه بياميزيد و بگذاريد تبدار از اين مخلوط لذيذ سرانگشت به دهان گذارد ، رنج تب از جانش فرو خواهد ريخت » .
از امام موسى بن جعفر عليه السّلام روايت شده است : « سياهدانه بر هر دردى شفاست مگر براى مرگ ؛ بر شما باد خوردن سياهدانه » . ( بحار الانوار ، جلد 62 ، صفحهى 227 ) .
« شيخ داوود انطاكى » از پيشكسوتان علم طب در دنياى عرب برخى فوايد سياهدانه را يادآور شده و مىگويد : « ورم بلغمى و سخت و قولنج « 2 » و نفخ شديد ( درون بدن ) و دردهاى سينه و سرفه ، جهش منى ، تنگى نفس ، بلندى نفس ( شبيه آسم ) و قى و تهوع و فساد غذايى در بدن و استسقا « 3 » و طحال را درمان مىكند . اگر هر روز صبح ، سياهدانه با مقدارى مويز ( كشمش ) خورده شود ، رنگ چهره را قرمز و آن را باز و شفاف مىكند و اگر با نانخواه « 4 » و قزّاز سوزان « 5 » مصرف شود ، سنگريزههاى كليه و مثانه را متلاشى و ادرار را جارى مىسازد ( مدرّ بول است ) .
« ابن سينا » بهطور فهرستوار منافع سياهدانه را چنين ذكر مىكند . سياهدانه براى بيمارىهاى زير مفيد است :
1 - ورمها و جوشها ؛
2 - جوشها و زخمهاى چركين ؛
3 - سردردهاى ميگرنى و سرگيجه ؛
4 - براى چشمهايى كه فراوان اشك دارند و چشمهاى ضعيف ؛
5 - براى دستگاه تنفس ( تنگى نفس ، بلندى نفس و عارضهاى شبيه آسم ) ؛
6 - براى دستگاههاى گوش و حلق و بينى و دهان ؛
7 - انواع تبها ؛
8 - پاكسازى بدن از سموم .
هامش
( 1 ) . ترجمهى جواد فاضل
( 2 ) . بيمارى رودهاى همراه با نفخ ( كوليت ) .
( 3 ) . عطش فراوان ؛ مرضى است كه سبب جمع شدن آب در بافتهاى شكم مىشود ، فرد مبتلا به اين مرض عطش فراوان براى نوشيدن آب دارد .
( 4 ) . گياهى كه عطاران آن را مىشناسند و به نام زنيان يا انيسون معروف است .
( 5 ) . ميوهاى است شبيه انار .