6 - حرص
بيمارى حرص از افراط در طلب مال و عطش شديد به جمع درهم و دينار و پول و مالومنال سرچشمه مىگيرد . وقتى بيمارى حرص و ولع بر عقل آدمى غلبه كند وى را موجودى مريض و آزمند به بار مىآورد . عوارض حرص يك نوع فقر مستمر است كه همواره حريص را گدا و بيچاره و مستمند نگه مىدارد هرچند كه وى مالك گنجهاى قارون باشد . علاج اين بيمارى در دست قناعت است . از همين رو گفتهاند :
توانگر آنكس است كه فطرتى مستغنى داشته باشد .
و گفتهاند : قناعت گنجى است كه پايانناپذير است .
امام صادق عليه السّلام مىفرمايد :
1 - توانگرترين مردم كسى است كه اسير حرص نباشد .
2 - آنكس كه به نصيب خويش رضامند باشد از همهى مردم بىنيازتر است .
3 - كليد بدبختىها و افسردگىها و ناراحتىهاى عصبى حرص است . اين حرص آدمى را به رنج و دشوارى و گناه و فرومايگى و ذلّت مىاندازد .
4 - حرص سرچشمهى عيوب است .
5 - حريص از دو نعمت محروم است . نعمت قناعت و نعمت آرامش و آسايش .
6 - حريص هرگز مقام رضامندى و يقين را نخواهد يافت .
7 - خودنمايى و ريا
شهوت خودنمايى و ريا بيمارى است كه همچون جذام آدمى را از اجتماع مىراند و به دشمنى و نفرت مردم دچار مىسازد . آنان كه در خودنمايى به تحقير و توهين ديگران اقدام كنند و در هر محفل لب به فضل و فضيلت