پانكراس كم شده و قند خون آنان نقصان مىيابد . افرادى كه تمبر هندى را به صورت تنقلات و اكثر مواقع مىخورند بايد توجه داشته باشند كه بستهبندى و نگهدارى اين ماده غذائى داروئى به صورت بهداشتى باشد و آلودگى نداشته باشد تا عوارض ناگوار بدنبال آن رخ ندهد .
جوز سرو :
ميوه درخت سرو را اصطلاحا جوز سرو گفتهاند . از اين دارو هم به صورت خوراكى و هم به صورت ضمادى استفاده مىشود . طبيعت آن سرد و خشك است . از اين دارو براى خونريزىهاى داخلى استفاده مىشود . در افرادى كه كندى ذهن دارند لكن مزاج آنان گرم و تر است استفاده از اين دارو ذهن آنان را قوى و هوش و حافظه را زياد مىكند . براى افرادى كه سرفههاى مزمن گرم و بلغمى دارند مفيد است . افرادى كه سردرد سرد مزاج دارند اگر پودر دانه سرو را با گلاب و عسل درهم آميخته به پيشانى و شقيقه ها بمالند درد را تسكين مىدهد پزشكان سنتى براى از بين بردن گوشت اضافى موجود در بينى ( پوليب ) ميوه درخت سرو را با انجير مىكوبيده و روى پارچهاى كه به صورت فتيلهاى درآورده مىريختهاند و طورى در بينى مىگذاشتهاند كه پودر مذكور در روى گوشت اضافى قرار بگيرد اكثر مواقع پوليب را مىخورده و از بين مىبرده است و اگر يك نوبت از اين دارو و يك نوبت ديگر پودر زاج سفيد روى پوليب بپاشند يا بطريق فوق بگذارند نتيجه عمل مطلوبتر خواهد شد . مقدار خوراك از اين ميوه درخت سرو براى افراد بالغ هر نوبت دو گرم مىباشد و اگر بجوشانند و از آب صافشده بخورند تا 5 گرم را مىتوان استفاده نمود . اگر در خوردن اين دارو زيادهروى شود بدن را ضعيف و رنگ رخساره را زرد مىكند و افرادى كه در خوردن اين دارو زيادهروى كردهاند بايد براى خنثى كردن اثر سوء آن عسل را با روغن بادام شيرين بخورند .
هميشه بهار - ابرون :
گياهى است علفى سبز و تر و تازه و بيشتر در دامنه كوهها مىرويد و به صورت گياه زينتى هم كاشته مىشود گل آن زرد مايل به قرمز است . نوع وحشى آن در سنگلاخ ها و كنار ديوارها و در جاهاى نيمه سايه بيشتر مىرويد . شاخههاى كوچك دارد و پربرگ است و دانههاى آن مانند دانههاى گياه پنيرك است ( گل خبازى ) و در اكثر شهرهاى ايران وجود دارد . اين گياه دو نوع دارد يكى نژاد بلند قد و ديگر نژاد كوتاه قد .
طبيعت اين گياه سرد و خشك و تازه آن سرد و تر است . پزشكان سنتى از اين گياه بيشتر براى ناراحتىهاى چشمى و گوش درد و سرفههاى خشك و دردهاى گرم مزاج