شربت ساده فلوس براى سرفههاى خشك :
مقدارى مغز فلوس را در آب داغ حل كرده صاف كنند بعد مقدارى گل بنفشه طبى به آن اضافه كنند و بجوشانند تا نصف آب بخار شده و نصف ديگر باقى بماند صاف كنند و از آب صاف شده روزى سه بار با قدرى ترنجبين بخورند .
چند نمونه از گياهان داروئى كه در جلد اول كتاب نامى از آنها برده نشده :
خون سياوش :
اين دارو شيرابه درختى است سرخ رنگ كه در هند و نواحى گرم زمين مىرويد گياهى است از تيره لاله و نام علمى آن ( در اكاناسنابارى ) مىباشد اين صمغ از ميوه رسيده گياه خودبخود به صورت قطراتى خارج مىشود و در برابر هوا بتدريج سخت مىشود و چون شكسته شود سطح شيشهاى شفاف و درخشانى دارد . از نظر شيميائى خون سياوش مادهاى رزينى است و در الكل محلول مىباشد . طبيعت اين دارو را در بعضى كتب گرم نوشتهاند لكن پزشكان مجرب طب سنتى طبيعت اين دارو را سرد و خشك مىدانند . داروئى است قابض لذا براى اسهالهاى گرم مزاج بسيار مفيد است . براى شقاق مقعد از اين صمغ با زرده تخممرغ مخلوط كرده به شقاق ضماد مىكنند . اگر از پودر اين دارو با سرمه مخلوط كنند و به چشم بكشند چشم را تقويت مىكند ( البته بايد مقدار خون سياوش كم باشد ) . ماليدن پودر اين صمغ بر لثه سبب تقويت لثه خواهد شد . ماليدن پودر اين دارو با داروهاى مربوط براى زخمهاى عفونى سبب بيرون ريخته شدن عفونت از عضو شده و عفونت را خشك مىكند .
در زمان قديم شيشهها و اشياء بلورى خود را با اين صمغ رنگ مىكردهاند شيشههاى قيمتى درست مىشده كه از عقيق شفافتر و رنگينتر بوده و در زمان حاضر جزء شيشههاى عتيق بشمار مىروند .
خرزهره :
خرزهره گياهى تقريبا زينتى و مصرف داروئى و درمانى هم دارد . چون اين گياه جزء گياهان سمى به شمار مىرود استفاده از اندامهاى اين گياه به صورت خوراكى بهتر است كه انجام نشود بلكه به صورت ضمادى بطور منفرد و يا همراه داروهاى ديگر به كار برده مىشود .
طبيعت اين گياه گرم و خشك است . جوشانده برگها يا گل يا شاخههاى جوان اين گياه و مخلوط آب صافشده جوشانده با روغنى مانند روغن كرچك يا زيتون و ضماد