حب جدوار :
داروئى است قوى و سمى لكن مداواكننده بسيارى از بيمارىهاى صعب العلاج مىباشد اگر زير نظر متخصصين مربوط و افرادى كه بارها از اين دارو تجويز كردهاند انجام شود خطرى ايجاد نمىكند در غير اين صورت تجويز اين دارو صلاح نيست حقير خود شاهد مداواى تعداد زيادى از بيماريهاى سختعلاج مانند داء الصدف ( پسوريازيس ) و امثال آنها با اين حبها بوده است و چون مردم زمان حاضر تقريبا طاقت خوردن اين حبها را ندارند از دستور درست كردن آن خوددارى مىشود .
حب كبريتى :
كرچك هندى هشت مثقال ، زنجبيل و دار فلفل و فلفل از هركدام دو مثقال ، تنكار بريانشده 5 / 7 گرم .
مقدار پنج مثقال از مغز كوچك را كه پرده وسط آن بيرون آورده شده در ظرفى كه مسى نباشد ريخته و مقدارى شير بالاى آن مىريزند كه روى كرچك را بگيرد تا 24 ساعت بماند بعد آن را صاف كنند و آب صافشده بيرون بريزند و تا سه مرتبه اين كار را انجام دهند تا مدت سه روز ضمنا بقيه اجزاء را خوب پودر كنند و پودر را با كرچك مذكور و آب تربد به صورت حبهائى به اندازه فلفل سياه درآورند .
مقدار خوراك از اين حبها از يك تا پنج عدد است و چون مردم زمان حاضر چندان استقامت و بنيهاى ندارند بهتر است پنج عدد نخورند . اين حبها مسهل قوى است و در بيماريهائى نظير سكته و فلج اعضاء بدن و دردهاى مفصلى مزمن اثر خوبى دارند و همراه اين حبها بايد نان و چائى و دوغ خورده نشود و دستور روزى را كه بيمار مسهل خورده است بايد در نظر گرفته به كار بندند .
حب انجبار :
براى درست كردن اين حب پوست ريشه انجبار را بجوشانند تا آب جوشانده به حد غلظت برسد سپس آن را به صورت حبهائى به قدر نخود درآورده و در زير سرپوش شيشهاى در آفتاب خشك نمايند . اين حبها سرخ ياقوتى رنگ است و مصرف درمانى فراوان دارند از جمله جهت جلوگيرى از خونريزيهاى داخلى و بهبود اسهالهاى صفراوى و ترميم قسمتى از بدن كه گوشت آن كنده شده باشد به كار برده مىشود .