تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طب سنتى خسروى ( درمان بيماريهاى مختلف با گياهان دارويى و مواد طبيعى ) ( فارسى ) — صفحة 144

مساهمون:

ص١٤٤
2 - گاهى در اثر خوردن زياد غذاهاى گرم مزاج مانند خربزه‌هاى زياد شيرين يا عسل يا شيره يا ادويه‌جات تند مانند فلفل كليه‌ها ملتهب مىشوند و از مويرگهاى كليه پاره شده خون وارد ادرار مىگردد در اين حالت لازم است كه از منضج‌هاى سرد مزاج مانند گل بنفشه ، تخم كاهو ، تخم خرفه ، عناب ، تخم گشنيز ، تخم خيار و غيره بجوشانند يك ليوان صبح و يك ليوان عصر چند روز بخورند و از آب انار يا شربت رب انار و آب ميوه‌هاى سرد مزاج استفاده كنند و از غذاهاى گرم مزاج و ادويه و غذاهائى كه سبب خشكى و خشونت كليه‌ها مىشوند مانند دارچين استفاده نكنند و استراحت نمايند تا خونريزى قطع شود . 3 - گاهى زيادى خون در رگهاى بدن بخصوص اگر با فشار خون همراه باشد سبب پاره شدن ديواره مويرگها در دستگاه ادرارى شده و سبب ورود خون در ادرار مىشود اين حالت گاهى هم در مويرگهاى بينى يا اندامهاى ديگر عارض مىشود و اين عكس العملى است كه طبيعت جهت جلوگيرى از پاره شدن رگهاى داخل مغز انجام مىدهد و تا زمانى كه به حد افراط نرسيده خطرناك نيست امّا اگر ادامه يابد يا مقدار دفع خون زياد باشد لازم است از آن جلوگيرى شود و دستوراتى كه در بندهاى قبل ذكر شد در اين مورد هم قابل اجرا مىباشد . 4 - گاهى در اثر برخورد سرماى شديد به كليه‌ها يا دستگاه دفع ادرار بول شخص خون‌آلود مىشود و مقدارى خون همراه ادرار از بدن خارج مىگردد در چنين حالتى لازم است كليه‌ها را با پارچه‌اى كه گرم كرده‌اند بملايمت گرم كنند لكن نبايد حرارت زياد و ناگهانى به كليه داده شود كه موجب باز شدن بيشتر دهانه رگها گردد چون بهر علتى كه خون وارد ادرار شده باشد برخورد گرماى زياد مانند آفتاب شديد يا قرار گرفتن در آب داغ دهانه رگها را بيشتر باز مىكند و خونريزى افزايش مىيابد ، ساير دستوراتى كه براى مداواى خونريزى از نظر غذائى ذكر شد دراين‌مورد نيز بايد رعايت شود .

رنگ ادرار

رنگ ادرار يكى از عوامل يا علائم پى بردن به احوال بيمار است : 1 - ادرار در حال طبيعى زرد رنگ است و در فصول گرم و سرد سال مقدار غلظت و رنگ آن مختصرى فرق مىكند . 2 - ادرار زرد نارنجى و آتشى رنگ علامت حرارت مزاج است 3 - ادرار قرمز زعفرانى علامت غلبه صفرا بر مزاج بيمار است
طب سنتى خسروى ( درمان بيماريهاى مختلف با گياهان دارويى و مواد طبيعى ) ( فارسى ) — صفحة 144 | سيد مهدى خسروى