تلقين مىتواند واكنشهاى هيجانى را برانگيخته كند و روى سيستم عصبى خودكار و اعصاب غدد مترشحه داخلى اثر كرده و ترشحات آنها را كم يا زياد نمايد كه بدنبال آن يك سرى تغييرات شيميائى و فيزيولوژيكى و مكانيكى در بدن انجام مىشود كه اكثرا اعضاء و اندامهاى بدن انسان از اين تحريكات بىبهره نخواهند بود . افرادى كه روحيه ضعيفترى دارند زودتر تلقين آنان را تحت تاثير قرار مىدهند و در مقابل داشتن روحيه قوى سبب مىشود كه بيمارى نتواند آنچنانكه بايد به شخص مسلط گردد و بر عهده پزشك و اطرافيان بيمار است كه ضمن در نظر گرفتن خصوصيات شخصيتى بيمار با رفتار و گفتار خود سبب تقويت روحيه بيمار شده تا بتواند او را از زير بار ناملايمات ناشى از تجارت گذشته و نگرانىهاى وى از حوادث آينده رهائى بخشند .
عشق
عدهاى از اطباء سنتى عشق را نوعى بيمارى روانى جسمى از مشتقات بيماريهاى سوداوى مىدانند كه در بعضى افراد بواسطه كثرت اختلاط با جنس مخالف و افراط در حسن و زيبائى او عارضش مىشود اين ناراحتى روحى و روانى كه آثار آن در جسم به صورت بىاشتهايى ، زردى چهره ، خشكى دهان ، بىحوصلهگى و كمى خواب و اختلاف نبض بخصوص زمانى كه از معشوق او سخن بميان آيد يا او را ببيند يا صداى او را بشنود پيش آمده و حركات نبض از حال طبيعى خارج مىگردد و گاهى كه اين ناراحتى شدت پيدا مىكند با گريه و آه و فغان توأم مىگردد و گاهى نيز به ناراحتىهاى روانى ديگر يا ناراحتىهاى جسمى خطرناك مانند خفقان قلب منتهى مىشود .
معمولا عشق و عاشقى گريبانگير افرادى مىشود كه جمال معشوق را در آينه خيال و ذهن خود زيادتر از اندازه طبيعى مجسم مىكنند .
هركس كه ز راه صدق عاشق باشد * در طور و طريق عشق صادق باشد
در نزد طبيب حاذق آن شيفته را * وصل است علاجى كه موافق باشد