به او تفهيم كنند كه ناراحتى او جزئى و زودگذر و قابل مداوا بوده و مرض مهمى نيست و از نظر دارو ابتدا به بيمار منضجى مىدادهاند كه مقوى قلب و دستگاه عصبى باشد مانند سنبل الطيب ، اصل سوس ، رازيانه و صندل سفيد يا صندل سرخ از هركدام دو مثقال را جوشانده و پس از صاف كردن آب صافشده دارو را همراه با پنج مثقال ترنجبين در دو نوبت و هر نوبت نصف دارو را بطور ناشتا تجويز مىكردهاند سپس روز سوم دستور خوردن مسهلى متناسب با مزاج بيمار داده مىشده بهطورىكه اگر زبان بيمار بار داشته باشد و بار زبان زردرنگ باشد مسهل صفرا و اگر سفيدرنگ باشد مسهل بلغم و رطوبات بلغمى و اگر جرم يا بار زبان سياهرنگ باشد از مسهلهاى سوداوى يا ساير مسهلها من جمله از سولفات دوسود نيز مىتواند استفاده نمايد البته سياهى جرم زبان منظور افرادى است كه سيگارى يا معتاد نيستند چون افراد معتاد يا سيگارى بالطبع داراى زبانى سياهرنگ مىباشند ضمنا جهت تقويت قلب و اعصاب اينگونه افراد اضافه بر دستورات فوق مىتوان از معجون شيخ براى افراد سردمزاج و از معجون مفرّح براى افراد گرممزاج استفاده نمود گاهى اطباء سنتى به اين بيماران قرص ارسنيك تجويز مىنمودند كه روزى يك يا دو قرص ميل كنند .
اين دارو نيز سبب تقويت قلب و تقويت عمومى بدن مىشده است .
غذاى اين بيماران بهتر است اغذيه مقوى و زودهضم مانند كبوتر و گنجشك باشد و سرگرمىهاى مفرح و تفريحات سالم و ورزشهاى مناسب نيز در رفع مرض و تسريع بهبودى كمك خواهند كرد . بعضى از اطباء سنتى نوشتهاند افرادى كه حالت ترس و وحشت و اندوه دارند اگر طباشير را با سكنجبين ميل نمايند حالت غم و اندوه و وحشت آنان را زايل مىسازد . امّا در عمل و تجربه در تعدادى از بيماران اثر مثبت مشاهده گرديد .
مقدار خوراك طباشير يك تا دو مثقال است .
البته اين دارو بايد بعد از منضج و مسهل مصرف گردد تا اثر بيشترى داشته باشد .
طب سنتى سينا ( درمان بيماريهاى مختلف با گياهان دارويى ) ( فارسى ) — صفحة 275
مساهمون: سيد احمد على خسروى
ص٢٧٥