اين بيمارى مبتلا گردد براى هميشه در برابر آن مصونيت پيدا مىكند .
آثار و علائم سرخك عبارتند از :
1 - تب معمولا زياد و حدود 40 يا 41 درجه بدن بيمار حرارت دارد و تب حدود هفت روز ادامه دارد .
2 - بينى مانند حالت سرماخوردگى ترشح دارد .
3 - سرفه با گرفتگى بينى و عطسه و درد گلو همراه است و سرفه معمولا بدون خلط است .
4 - ورم ملتحمه با قرمزى چشم همراه است .
5 - بيمار از نور مىترسد ( نور او را ناراحت مىكند )
6 - سه روز پس از ظاهر شدن آثار بيمارى جوشهاى قرمز آجرى رنگ و نامنظم ابتداء در صورت بعد در تنه بيمار و سپس در ساير اندامهاى او ظاهر مىشود .
7 - ناراحتى عمومى و كوفتگى شديد است .
8 - مخاط حلق قرمز است و ترشح زردرنگى در روى لوزهها مشاهده مىگردد .
9 - مركز زبان پر از بار است اما نوك و اطراف زبان قرمزرنگ است .
10 - 4 روز بعد از شروع بيمارى جوشها ابتدا در صورت و پشت گوشها ظاهر مىشوند و روز دوم ظاهر شدن شروع مىكنند به متصل شدن به هم درحالىكه جوشهاى تنه تازه در حال ظاهر شدن هستند و روز سوم ظهور جوشهاى تنه شروع به اتصال بهم و جوشهاى صورت شروع به پژمردگى مىكنند .
جهت درمان سرخك . از داروهاى تسكيندهنده سرفه داروهاى شستشوكننده چشم و آسپرين براى نقصان تب و براى باز كردن بينى از قطرههاى بازكننده بينى استفاده مىشود بعلاوه براى جلوگيرى از عفونتهاى ثانوى مانند ابتلاى به سينهپهلو و غيره از آنتىبيوتيكها استفاده مىگردد .
اطباء سنتى معالجه سرخك را نظير معالجه سرخجه دانسته و مزاج اين بيمارى را