نگاهى به كتاب گرانقدر تاريخ روابط پزشكى ايران و پاكستان
بسمهتعالى كتاب حاضر يكى از آثار ارزشمند ، مختصر ، پرمحتوا و پرمايه مبتنى بر تجارب علمى و تحقيقات گسترده مرحوم استاد حكيم نير واسطى است .
شخصيت نامبرده كه به زبانهاى فارسى ، عربى ، اردو ، هندى ، انگليسى و برخى زبانهاى محلى ( مثلا پنجابى و غيره ) مسلط بود قريب به يك قرن حيات پرخير او منشا خدمات فراوانى در زمينه احياء ميراث طب اسلامى ، تربيت دانشجويان و حكماء بسيار در پاكستان و تسكين آلام بسيارى از دردمندان بود وى كه اجدادش از شهر واسط ( از شهرهاى ايرانىنشين عراق ) و خود متولد هندوستان بود و پس از تجزيه هندوستان به دو كشور هند و پاكستان در لاهور اقامت گزيده بود از سادات جليل القدر و شخصيتهاى بسيار مورد احترام و داراى نشان درجه يك خدمت بود وفات او در سال 1364 هجرى شمسى ضايعهاى سخت براى دوستداران ميراث پزشكى اسلامى بود .
نگاهى به كتاب حاضر و بخصوص تتبع و تلاش علمى عميق ايشان كه از متن و تعليقات كتاب هويدا است معرف خوبى از شخصيت علمى او است ، مقدمه مرحوم استاد دكتر محمود نجمآبادى نيز در ارائه چهره ايشان چشمگير است بخصوص همان گونه كه استاد دكتر نجمآبادى با ذكر اين بيت شعر نظامى گنجوى :
عاريت كس نپذيرفتهام * آنچه دلم گفت بگو گفتهام
بدور از تعارفات متداول شخصيت وى را بزرگ داشته است .