بخصوص زخمهاى سوداوى و جرب استفاده مىنمايند . به تنهائى خوردن شاهتره براى معده و ششها نافع نيست مگر آنكه اين گياه را همراه با كاسنى مصرف نمايند كه در اين صورت مدر صفرا خواهد بود در عصاره اين گياه مادهاى موجود است كه زهر زنبور را خنثى مىنمايد لذا ضماد عصاره تازه آن در محل گزش زنبور درد را نقصان مىدهد . شاهتره را مىتوان همراه با جوشاندههائى نظير گل بنفشه ، عناب ، سپستان و تخم گشنيز و يا با منضجهاى گرممزاج مصرف نمود . جوشانده شاهتره يكى از داروهاى بسيار خوب است براى افرادى كه عطش فراوان دارند .
شقايق
Papaver orientale
اين گياه كه در بسيارى از نقاط جهان و بخصوص در كشور ايران فراوان است و در فصل بهار گل مىدهد از تيره خشخاش بوده و از نظر شكل ظاهر و گل و برگ و دانه شبيه به گل گياه خشخاش است با اين تفاوت كه در همه چيز از خشخاش كوچكتر است و گلهاى قرمز آتشين و زيبا دارد . طبيعت آن گرم و خشك است و اكثر مواد داروئى كه در خشخاش موجود است در اين گياه نيز وجود دارد بعلاوه داراى آلكالوئيدى بنام رآدين
Rhoeadine
مىباشد .
كشيدن پودر خشك شده اين گياه در بينى سبب قطع خون دماغ مىشود كه اين امر به تجربه رسيده . ضماد عصاره برگ و گل اين گياه بر زخمهاى چركدار بسرعت زخم را ضد عفونى و چرك را خارج مىسازد در بيمارى برص يعنى قسمتهاى سفيدى كه روى پوست بدن پيدا مىشود و اگر سوزن به اين سفيديها بزنند خون درنيايد بلكه يك مايع زرد كمرنگ شبيه به آب ميان بافتى از آن خارج گردد در قديم جهت مداوا از دانه اين گياه