1 - منظور از ماء در اينجا آب نطفه است .
2 - تفسير ديگرى كه راجع به كلمه ماء در اين آيه آمده است ، اين است كه : منظور پيدايش نخستين موجودات است .
3 - آخرين تفسير در مورد ماء در اين دو آيه اين است كه منظور از خلقت موجودات
زنده از آب اين است كه در حال حاضر آب ماده اصلى آنها را تشكيل مىدهد و قسمت عمده ساختمان آنها حدود 70 % آب است و بدون آب هيچ موجود زندهاى نمىتواند به حيات خود ادامه دهد . « 1 »
توصيف آب به طهور
خداوند متعال در سوره فرقان آيه 48 مىفرمايد :
« . . . وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً »
در اين آيه « ماء » توصيف به طهور شده است كه صيغه مبالغه از طهارت و پاكيزگى است و به خاطر همين ، مفهوم آن پاك كردن و پاك بودن است .
آب علاوه بر خاصيت حياتبخشى ، خاصيت فوقالعاده مهم پاككننده را دارد . اگر آب نبود در يك روز سرتاسر جسم و جان و زندگى ما آلوده و كثيف مىشد .
منابع آب درون زمين :
در سوره مباركه زمر 21 مىفرمايد :
« أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسَلَكَهُ يَنابِيعَ فِي الْأَرْضِ »
« آيا نديدى كه خداوند از آسمان آبى نازل كرد سپس آن را به صورت چشمههايى در زمين وارد نمود »
اين آيه بيان مىكند كه منابع آبى درون زمين مثل چشمهها و قنات از آب باران است كه درون زمين نفوذ مىكند و به دليل رسى بودن لايههاى زيرين زمين در زمين ذخيره مىشود و بعد به صورت چشمه ظاهر مىگردد . « 2 »
هامش
( 1 ) . اقتباس / تفسير نمونه / ج 13 / ص 396 و تفسير نمونه / ج 14 / ص 508 و 509 .
( 2 ) . اقتباس / تفسير نمونه ج 19 / ص 422 .