واژههاى كليدى :
اعتقادات مذهبى ، سلامت روان
مقدمه :
هدف عمده اديان الهى كمك به بهزيستى و هدايت انسان به سمت رشد و كمال و جلوگيرى از بروز خطا و انحراف در جوامع انسانى است . آموزشهاى الهى شامل كليه اصول مربوط به خداشناسى ، خودشناسى ، كنترل نفس ، سلامت فرد ، خانواده ، جامعه ، سلامت جسمى و روانى افراد و بسيارى از موضوعات ديگر است كه تكتك ابعاد زندگى انسان را در بر دارد . اگر انسان با توسل به پروردگار و اعتقادات مذهبى بتواند در شرايط سخت و مشكلات و هيجانات ، تعادل روحى خويش را حفظ نمايد از بيمارى روانى در امان خواهد بود . در واقع باورها و اعتقادات مذهبى مىتوانند ، مانند مكانيسمهاى انطباقى باعث سازگارى انسان در شرايط نامطلوب گردند .
آلپورت ويونگ ( 1933 ) هر دو مذهب را عامل سودمندى براى سلامت روانى مىدانند . با توجه به نقش مذهب در پاسخگويى نيازهاى انسان و رشد شخصيت متعادل ، اعتقادات مذهبى در جوامع امروزى بهعنوان تأمينكننده بهداشت روانى بايد مورد توجه قرار گيرد . ( جلالى طهرانى ، 1369 )
مدل شناختى ارتباط مذهب و سلامتى :
اين مدل ، مذهب را بهعنوان فلسفه زندگى كه يك طرح شناختى است و بهطور عميقى بر ساير شناختها نفوذ دارد نشان مىدهد . برطبق مدل پيشنهادى مذهب از طرق زير بر سلامت تاثير دارد :
1 - تاثير بر نحوه تفسير جهان و معناى حوادث زندگى :
الف : تفسير حوادث در طرحى بزرگتر و در نظر گرفتن آن در يك مجموعه كلى زمانى و مكانى
ب : درك غير تصادفى بودن حوادث
ج : حوادث بهعنوان عاملى در رشد شخصى
2 - كنترل احساسات شامل ارزيابى از خود و بدبينى و خوشبينى