شاهد فقط آب خوراكى و غذا دريافت كردند . سپس از هر 2 گروه يك نسل گرفته شد تا اثر مصرف آب انار در بارورى بررسى شود . بعد از كشتن حيوان ، از اپيديديم نمونهگيرى شد تا پارامترهاى اسپرم مورد مطالعه ميكروسكوپى قرار گيرد .
نتايج :
نتايج نشان داد كه مصرف آب انار تعداد اسپرم را افزايش داد ( 057 / 0 - ) . همچنين به طور معنىدارى باعث كاهش اسپرمهاى درجا شد ( 020 / 0 - ) و ميزان اسپرمهاى پيشرونده را افزايش داد ( 06 / 0 - ) . اثر آب انار بر پارامتر مرفولوژى نيز معنىدار بود ( 008 / 0 - ) ولى اثرى روى اسپرمهاى بىتحرك نداشت . ميزان بارورى نيز در گروه كنترل 08 / 4 8 / 5 و در گروه تجربى 26 / 1 10 بود ولى تغييرات آن معنىدار نبود .
نتيجهگيرى :
آب انار مصرفى مىتواند كيفيت هر سه پارامتر اسپرم را افزايش دهد و متعاقبا در بهبودى ميزان پتانسيل بارورى نقش داشت . احتمالا ، مصرف اين ميوه توسط مردان نابارور بتواند در بهبود كيفى اسپرم نقش مؤثرى ايفا كند .
واژههاى كليدى :
آب انار
( Punica granatum L )
- اسپرم - پتانسيل بارورى - موش .