روش بررسى :
پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه تجربى در سال 1387 مىباشد . جامعه پژوهش مادرانى بودند كه جهت عمل زايمان به بيمارستانهاى منتخب شهر كاشان مراجعه مىكردند . نمونههاى پژوهش 80 نفر بودند كه بطور تصادفى يكى در ميان در دو گروه شاهد ( 30 نفر ) و آزمون ( 50 نفر ) قرار گرفتند . شرايط ورود به مطالعه هوشيارى كامل ، حامله بودن ، توانايى خواندن و نوشتن ، عدم مصرف داروهاى ضد اضطراب و مسكن مىباشد .
سپس نمونههايى كه در اندازهگيرى ميزان اضطراب برطبق پرسشنامه اسپيل برگر اضطرابى بالاتر از 20 را داشتند جز نمونههاى پژوهش قرار گرفتند . ابتدا مادران دو گروه پرسشنامه اضطراب اسپيل برگر را تكميل مىنمودند . سپس مادران گروه آزمون ، قبل از شروع عمل زايمان ، 20 دقيقه از طريق هدفون سورههايى منتخب شده از قرآن كريم را گوش مىكردند و در پايان اين مدت مجددا پرسشنامه اسپيل برگر را تكميل مىكردند .
براى گروه شاهد با ايجاد شرايط يكسان با گروه آزمون ولى بدون پخش قرآن كريم فراهم شد ، بعد از گذشت 20 دقيقه مجددا سطح اضطراب اندازهگيرى مىشد . ابزار سنجش اضطراب اسپيل برگر از اعتبار علمى بالايى برخوردار است و بهعنوان آزمون استاندارد مورد توجه است . همچنين پايايى اين پرسشنامه در تحقيقات مختلف 87 % محاسبه گرديده است . ( 16 ) در اين مطالعه نيز با استفاده از يك مطالعه مقدماتى روى 10 بيمار ميزان پايانى آن حدودا 90 % محاسبه گرديد . اطلاعات جمعآورى شده پس از كدبندى بوسيله نرمافزار آمارى
spss
و با آزمونهاى آمارى تى و تى زوجى مورد تجزيه تحليل قرار گرفت .
نتايج :
نتايج نشان داد ميانگين سنى گروه آزمون 34 سال و گروه شاهد 35 سال بود .
همچنين ميانگين اضطراب مادران قبل از پخش آواى قرآن در گروه آزمون 43 / 41 و در گروه شاهد 58 / 38 بود و بعد از پخش موسيقى در گروه آزمون 21 / 35 و در گروه شاهد 1 / 42 شده است . ( جدول 1 )