كنار طولانىتر بودن زمان مطالعه و استفاده از رتهاى نر
, Long Evans
سبب پايينتر رفتن سطح كلسترول پلاسما در مطالعه نامبرده مىباشد ( 6 ) .
كيتوزان نيز در شرايط مطالعه حاضر
LDL
خون را % 44 پايين آورد كه با نتايج مقالات موجود مطابقت دارد ( 10 ، 16 ، 17 ، 19 - 6 ، 8 ) . اين در حاليست كه كاهش سطح
LDL
در مطالعه
Chiang
و همكاران 76 % بود ( 10 ) . جوان بودن رتهاى استفادهشده در تحقيق
Chiang
و همكاران ، كمتر بودن درصد كلسترول و اسيد كوليك غذا و طولانىتر بودن زمان آزمون ، دلايل احتمالى اختلاف نتايج كسبشده با مطالعه حاضر بوده است ( 10 ) .
تجويز پرسيكا به رتهايى كه با رژيم غير چرب تغذيه شدند در هيچيك از مقادير اندازه - گيرى شده تغييرى كه از لحاظ آمارى معنىدار باشد ايجاد نكرد . ( 05 ، 0 ( ) . به طريق مشابه ، كيتوزان نيز بر كلسترول ، ترى گليسريد ،
HDL
و
LDL
خون رتها بىتأثير بود ( 05 ، 0 ( ) ، بدينترتيب به نظر مىرسد هر دو دارو بر سطح طبيعى كلسترول خون بىتأثير مىباشند ( 05 ، 0 ( ) . از آنجا كه در مورد پرسيكا مطالعه مشابه در اين زمينه در دسترس نبود ، امكان مقايسه نتايج وجود نداشت . اما در مطالعه
Fukada
و همكاران ، كيتوزان بدون پرچرب كردن غذاى رتها تجويز گرديد كه حدود 20 % از سطح طبيعى كلسترول خون كاست ( 15 ) .
آزمونهاى آمارى نشان دادند كه در مطالعه حاضر ، قدرت اثر پرسيكا بر كاهش كلسترول و
LDL
خون رتها در شرايط هيپركلسترولمى با كيتوزان تفاوتى ندارد و هر دو دارو در مقادير مساوى به يك اندازه مؤثرند . هيچيك از مطالعات موجود تاكنون دست به انجام اين مقايسه نزدهاند و از اين لحاظ ، تحقيق حاضر منحصربهفرد مىباشد .
نتيجهگيرى :
پرسيكا و كيتوزان بر كاهش كلسترول تام خون و
LDL
در شرايط هيپر كلسترولمى مؤثر بوده و تأثير مشابه دارند همچنين در دوزهاى مساوى ، كيتوزان و پرسيكا به يك اندازه در پايين آوردن كلسترول تام و
LDL
خون مؤثر مىباشند ولى بر سطح ترىگليسريد و
HDL
خون بىتأثيرند .