محفلتان مرتكب زشتكارى مىشويد « 1 » و باز هم در آيات 165 و 166 سوره شعراء مىخوانيم كه لوط پيامبر با انگيزش عواطف و بيدار كردن فطرت طبيعى قوم خود آنها را يادآورى مىكند كه : آيا از ميان مردم جهان با مردان مىآميزيد و همسرانتان را كه پروردگار براى شما آفريده است رها مىكنيد ، شما واقعا قومى تجاوزكار هستيد . و در آيه 77 سوره هود براى نشان دادن شدت علاقه و دلبستگى آنان به عمل زشت خود به ذكر شمهاى از صحنه آمدن فرشتگان عذاب و كنش و واكنشهاى حضرت لوط با قوم تجاوزكارش پرداخته و رفتار آنان را بيشتر به نمود آورده است و آنان را مستوجب عذابى كه در حد زشتى اعمالشان بوده دانسته است . عذابى كه در آيات 32 تا 37 سوره ذاريات به آن اشاره شده است كه چگونه بر سر هر مسرف همجنسبازى از قوم لوط سنگوارهاى نشاندار فرود مىآيد و او را هلاك مىكند و همين معنا به تفضيل بيشتر در آيات 33 تا 39 سوره قمر آمده است كه : لوط قومش را از مجازات خداوند هشدار داده بود ولى آنها در برابر اين هشدارها سركشى كرده مىخواستند از مهمانان او كام برگيرند لذا خداوند به غير از خاندان لوط آنان را در معرض شنبادى تند قرار داد تا آنها را نابينا ساخته و بامدادى پگاه آنها را فروگرفت باشد تا نتيجه هشدارها و عذاب الهى را بچشد
وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنا فَتَمارَوْا بِالنُّذُرِ * وَ لَقَدْ راوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ فَطَمَسْنا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذابِي وَ نُذُرِ
« 2 »
همچنين گونه ديگرى از روابط جنسى نامشروع وجود دارد و آن مساحقه ( آميزش جنسى زن با زن ) است ، در فروع كافى از امام محمد باقر عليه السّلام نقل شده : مساحقه در زنان چون لواط در مردان است و در جايى ديگر از فروع كافى بيان شده كه زنى خدمت
هامش
( 1 ) . عنكبوت ( 29 ) ، آيات 28 و 29
( 2 ) . قمر ( 54 ) ، آيات 36 و 37