چون گزارههاى خردگريز در آموزههاى وحيانى نبايد وجود داشته باشد و ندارد ؛ اما در دادههاى خردگريز ، يافتههاى انسانى چه بهصورت عام و چه بهويژه بهصورت دانشهاى تجربى ، مجال جولان ندارند .
منابع و مآخذ
قرآن كريم .
آير ا . ج . زبان حقيقت و منطق ، ترجمه منوچهر بزرگمهر ، تهران ، دانشگاه صنعتى شريف ، بىتا .
احمد عمر ابو حجر ، التفسير العلمى للقرآن فى الميزان ،
افضلى ، سيد محمد مهدى ( نگارنده ) ، نگرههاى عمده در پيوند دين و فلسفه ، قم ، مركز جهانى علوم اسلامى ، 1381 .
- - ، درنگى بر دعاوى نظريه تكامل معرفت دينى ، مجله گفتمان نو ، س 3 ، ش 9 ( بهار 1385 ) .
ابن سينا ، مجموعه رسائل ، رسالهء الحدود ، قم ، بيدار ، 1400 قمرى .
بابايى ، على اكبر و ديگران ، روششناسى تفسير قرآن ، زير نظر محمود رجبى ، تهران ، سمت و پژوهشكده حوزه و دانشگاه ، 1379 .
باربور ، ايان ، علم و دين ، ترجمه بهاء الدين خرمشاهى ، چ 2 ، تهران ، مركز نشر دانشگاهى ، 1374 .
پترسون ، مايكل و ديگران ، عقل و اعتقاد دينى ، ترجمه احمد سلطانى و ابراهيم نرافى ، تهران ، طرح نو ، 1376 .