كه كوچكترين علايم سرطانى نيز كشف خواهند شد كه بعضى اوقات هرگز در باقيماندهى زندگى آنقدر مهم و خطرساز نخواهند بود . بنابراين احتمال دارد با تشخيص علايم يك سرطان كوچك كه هيچگاه زندگى را تهديد نمىكند فرد مجبور شود تحت عمل جراحى و برداشت كامل غدهى پروستات قرار گيرد .
بعضى از پزشكان بر اين عقيدهاند كه آزمايش غدهى پروستات بايد به وسيلهى ركتوم يا مقعد و همچنين سونوگرافى بايد به عنوان معاينات معمولى مورد استفاده قرار گيرند و اگر در اين دو آزمايش موردى مظنون ظاهر شود بايد آزمايش خون براى تعيين ميزان آنتىژن اختصاصى پروستات انجام شود . در هر حال بايد بدانيم كه سرطان پروستات در افراد مختلف بهطور متفاوتى رشد مىكند و هيچ پزشكى قادر به پيشگويى آسان در مورد رشد انواع سرطان را نخواهد بود .
درجات و مراحل مختلف سرطان پروستات :
سرطان پروستات را براساس ميزان گستردگى و وسعت به چند مرحله تقسيم كردهاند . روشهاى تقسيمبندى تا حدودى متفاوت بوده ولى معمولا آنها را در چهار مرحله ( از
A
تا
D
) مورد توجه قرار مىدهند . مرحلهى
A
نشاندهندهى كوچكترين وسعت سرطان و كمترين حالت تهاجمى است . در اين مرحله سرطان با هيچيك از آزمايشات معمولى مشخص نمىشود مگر در طى جراحىهايى كه به گمان بزرگ شدن خوشخيم پروستات از راه مجراى ادرار انجام مىشود ، ولى در آزمايش ميكروسكوپى وجود سلولهاى سرطانى از بافتهاى جدا شده پروستات جلب توجه مىكند .
منظور از مرحلهى
B
موقعيتى است كه تومور از طريق ديوارهى ركتوم تشخيص داده مىشود ولى سرطان از محدودهى غدهى پروستات تجاوز نكرده است .
مرحله
C
حالتى است كه سرطان به بافتهاى اطراف پروستات نيز سرايت كرده است .
مرحلهى
D
نشاندهندهى گسترش سرطان تا غدد لنفاوى لگن خاصره و پخش آن به ساير نقاط بدن است . در بيشتر مواقع در اين مرحله ، سرطان به استخوانهاى بدن نيز اشاعه مىيابد .
چگونگى درمان سرطان پروستات
موقعى كه سرطانى بودن غدهى پروستات معلوم مىشود ، براى درمان لازم است اطلاعات ديگرى را به شرح زير جمعآورى كرده و آنها را مورد توجه قرار دهيم .
اين اطلاعات مورد نياز عبارتند از : اندازهى سرطان يا ميزان گستردگى آن ، حالت تهاجمى سرطان ، سن بيمار ، وضعيت عمومى بدن بيمار و غيره . در مردهاى بالاى 60 سال سن ، اگر سرطان پروستات در مرحلهى
A
تشخيص داده شود يعنى اين تشخيص بهطور اتفاقى بوده و پس از جراحى از راه مجراى ادرار به منظور درمان بزرگشدگى خوشخيم سرطان انجام شده و در آزمايش ميكروسكوپى از بافتهاى خارج شده نيز سلولهاى سرطانى ديده شوند ، در اين صورت هيچگاه عمل جراحى براى خارج كردن پروستات توصيه نمىشود ، زيرا در اين بيماران رشد سلولهاى سرطانى بسيار كم مىباشد . بنابراين در افرادى كه بيش از 60 سال سن دارند فقط توصيه به معاينات معمول براى كنترل سرطان مىشود . اما در مورد بيماران جوانتر اگر سرطان پروستات در مرحلهى
A
تشخيص داده شود بايد يا به وسيلهى عمل جراحى و خارج كردن كامل غدهى پروستات « 1 » و يا از طريق اشعه درمانى « 2 » درمان شوند .
با توجه به نظريهى محققين در انستيتوى ملى سرطان آمريكا ؛ افرادى كه در مرحلهى
A
از نوع سرطان پروستات هستند مىتوانند داراى عمر كاملا
هامش
( 1 ) .Radical Prostatectomy( 2 ) .Radiation Therapy