بيماران به مدت چندين سال مخفى شود بدون اينكه سوءظن كسى را برانگيزد و حتى وقتى كه بيماران مبتلا به هپاتيت احساس بيمارى مىكنند علايم آن مىتواند با ساير بيمارىها به آسانى اشتباه گرفته شود .
وانگهى ، آزمايشهايى كه براى تشخيص هپاتيت به كار گرفته مىشوند هميشه نيز مؤثر نمىباشند و تازه وقتى هم كه تشخيص بيمارى داده مىشود انتخاب روش درمانى نيز بسيار محدود مىباشد .
به چندين دليل مختلف ، تشخيص هپاتيت هميشه آسان نمىباشد كه مهمترين دليل ، آن است كه بسيارى از مبتلايان به هپاتيت از بيمارى خود ، آگاهى ندارند و بنابراين دنبال درمان خود هم نمىروند و باز هم به همين دليل اين بيماران به مدت چندين سال بدون تشخيص باقى مىمانند . اغلب افرادى كه به هپاتيت بدون علامت مبتلا هستند بهطور تصادفى و با انجام آزمايشهايى كه به دلايل ديگرى انجام مىدهند از بيمارى خود مطلع مىشوند كه از اين بابت هم بسيار تعجب مىكنند .
علايم هپاتيت : گرچه علايم و مشكلات هپاتيت اغلب به سختى از علايم ساير بيمارىها تشخيص داده مىشوند ، اما بعضى از علايم آن را مىتوان مخصوص بيمارى هپاتيت دانست . در بين اين علايم ، زردى ( يرقان ) كه عبارت است از زرد شدن پوست بدن و يا زرد شدن سفيدى چشمها ، از مهمترين علايم مىباشند . زردى هنگامى روى مىدهد كه كبد قادر به از بين بردن مواد زايدى از خون كه اصطلاحا بيلىروبين « 1 » گفته مىشوند ، نمىباشد . بيلىروبين از گلبولهاى قرمز پير و كهنه ايجاد مىشود و افزايش بيلىروبين در خون باعث زرد شدن پوست و همچنين زرد شدن رنگ سفيدى چشمها مىگردد ، همچنين باعث مىشود كه ادرار اين افراد پررنگ شده و مدفوع آنها بىرنگ و به صورت گچمانند شود . ساير علايمى كه گاهى اوقات در بيمارى هپاتيت ديده مىشوند عبارتند از : خارش پوست ، از دست دادن اشتها و درد در ناحيهى كبد ( قسمت راست قفسهى سينه ) . وقتى همهى اين علايم به همراه زردى در فردى ايجاد شوند ، نشاندهندهى آسيب كبد و هپاتيت مىباشد ، اما وقتى كه علايم به تنهايى ايجاد مىگردند ، اغلب با علايم ساير بيمارىها اشتباه مىشوند .
آزمايش هپاتيت : وقتى علايم فردى ، پزشك را مشكوك به بيمارى هپاتيت مىكند معمولا پزشك چندين آزمايش را براى بيمارش درخواست مىكند .
آنتىبادىها ( پادتنها ) ، پروتئينهايى هستند كه بدن براى مقابله با ويروسها يا باكترىها مىسازد .
آنتىبادىها در خون افراد مبتلا به هپاتيت
B , A
و
E
ديده مىشوند . براى مثال اگر در خون فردى آنتىبادى هپاتيت
A
ديده شد نشاندهندهى آلوده بودن آن فرد به ويروس هپاتيت
A
مىباشد . هرچه مقدار اين آنتىبادىها در خون بيشتر باشد نشاندهندهى شدت عفونت مىباشد . وجود آنتىبادى هپاتيت
E
نه تنها نشاندهندهى مبتلا بودن آن فرد به هپاتيت
E
مىباشد ، بلكه نشانهى مسرى بودن آن نيز خواهد بود .
بر خلاف هپاتيتهاى
B , A
و
E
، آنتىبادى هپاتيت
C
ممكن است در خون افراد مبتلا به هپاتيت
C
ديده نشود ، زيرا ويروس هپاتيت
C
قادر است كه در بدن مخفى شود و خود را نشان ندهد ، در نتيجه سيستم ايمنى بدن بر عليه اين ويروس نمىتواند آنتىبادى ايجاد كند . به همين دليل وقتى پزشك در فردى مشكوك به هپاتيت
C
مىشود ساير آزمايشهايى كه عملكرد كبد را اندازه مىگيرند را درخواست مىكند و شايعترين آزمايشى كه در اين مورد تقاضا مىشود آزمايش اندازهگيرى
ALT
يا آلانين آمينوترانسفراز « 2 » مىباشد . آلانين آمينوترانسفراز
( ALT )
يك آنزيم است كه وقتى كبد دچار صدمه و التهاب مىشود توليد
هامش
( 1 ) .Bilirubin( 2 ) .Alanine Aminotransferase