1 - مشيميه : عروق خونى موجود در اين لايه ، چشم را با مواد مغذى اساسى ، تغذيه مىكنند .
2 - شبكيه : داخلىترين لايهى كره چشم است كه حاوى رشتههاى عصبى و سلولهاى حساس به نور است .
3 - ديسك بينايى : در اينجا ، عصب بينايى چشم را ترك مىكند و فاقد سلولهاى حساب به نور است و به نام نقطه كور ناميده مىشود .
4 - عصب چشمى : تكانههاى عصبى در طول عصب بينايى از شبكيه به سمت مغز مىروند .
5 - عضلهء چشم : شش عضله ، چشم را احاطه كردهاند و موجب چرخش آن در جهتهاى مختلف مىشوند .
6 - فووهآ : فووهآ در مركز ماكولا قرار داشته و سلولههاى حساس به نور زيادى در آن وجود دارند و حساسترين بخش شبكيه مىباشد .
7 - زجاجيه : قسمت پشتى چشم توسط ماده ژل مانندى كه زجاجيه خوانده مىشود ، پر شده است .
8 - عدسى : عدسى انعطافپذير مىتواند شكل خود را براى تمركز نور اشياء دور و نزديك تغيير دهد .
9 - صلبيه : صلبيهى محكم و سفيدى چشم را تشكيل داده و پوشش بيرونى كرهى چشم مىباشد .
10 - ملتحمه : اين غشاى نازك و شفاف ، سفيدى چشم را پوشانده و پوشش پلكها را تشكيل مىدهد .
11 - مايع زلاليه : اين مايع آبكى توسط جسم مژگانى توليد شده و اتاق قدامى چشم را كه در بين عدسى و قرنيه قرار دارد ، پر مىكند .
12 - قرنيه : قرنيه شفاف در جلوى چشم ، نقش مهمى در تمركز نور دارد .
13 - مردمك : نور به بخش پشتى چشم از طريق مردمك وارد مىشود كه در بخش مركزى عنبيه رنگى وجود دارد .
14 - عنبيه : عنبيه رنگى چشم داراى عضلانى است كه اندازهى مردمك را كنترل مىكنند .
15 - رباط آويزانكننده : رشتههاى رباط آويزان كننده ، عدسى را به جسم مژگانى ، مرتبط مىكنند .
16 - جسم مژگانى : جسم مژگانى قطر عدسى را براى تصحيح قدرت تمركز نور كنترل مىكند و نيز ترشحكنندهى زلاليه مىباشد .
17 - استخوان جمجمه : كاسهى چشم استخوانى ، كرهى چشم را محافظت مىكند .
18 - عروق خونى شبكيه
آزمايش ديد
بهطور مرسوم ديد را مىتوان در فاصلهى 6 مترى يا در فاصله نزديك 14 اينچى مورد سنجش قرار داد . تيزى ديد به صورت مجموعهاى دو عددى مانند 40 / 20 نمرهگذارى مىشود . عدد اول نشاندهندهى فاصله « 1 » بين صفحهى مورد آزمايش و مكانى كه آزمايشدهنده در آن قرار گرفته است و عدد دوم نشاندهندهى كوچكترين رديف از حروف است كه چشم بيمار مىتواند آن را از فاصله مورد آزمايش بخواند . ديد 20 / 20 ديدى طبيعى است . ديد 60 / 20 دلالت بر اين دارد كه چشم بيمار تنها مىتواند از 20 فوتى حروفى را بخواند كه يك چشم طبيعى قادر به خواندن آنها از فاصله 60 فوتى است .
ديد ضعيف : اگر بيمارى قادر به خواندن بزرگترين
هامش
( 1 ) . برحسب فوت و هر فوت برابر با 30 سانت .