2 - پنج مثقال از آن را با 5 مثقال افسنطين در يك ليتر آب بجوشانيد بعد دويست گرم شكر را در آب صافكردهء آن مخلوط نماييد و بجوشانيد تا قوام آيد و روزى چهار قاشق مرباخورى از آن را تدريجا ميل كنيد . معده را تقويت مىكند .
3 - عصارهء آن را كه در سايه خشك شده باشد ، بخوريد . براى جلوگيرى از خونريزى از سينه و قطع اخلاط خونى و رفع رطوبتها مفيد است .
4 - صبح ناشتا 20 گرم از آن را با 25 گرم سنامكى جوشانده و آب آن را بنوشيد ، بهعنوان مسهلى تقريبا قوى عمل نموده و فضولات دستگاه گوارش را اخراج و عمل دفع صفرا و جداسازى مواد صفراوى را از خون تنظيم نموده و تلخى دهان را مرتفع مىسازد .
5 - تازهء آن را بكوبيد و ضماد گذاريد . استخوان يا خار يا چوب كه در پوست فرورفته باشد را بيرون مىكشد .
6 - بوئيدن آن سبب تقويت اعصاب و قلب و ساير اعضاى بدن مىشود .
7 - ماليدن كوبيدهء آن بر زخمها براى رويانيدن گوشت در زخمهاى عميق و خشك كردن رطوبتها و چركهاى جراحات زخم و زخم آبله مفيد است .
8 - گلبرگهاى آن را خشك نموده و به صورت پودر درآوريد و شبها داخل رحم بپاشيد از ترشحات غير طبيعى جلوگيرى مىكند و ترشحات رحم را خشك مىنمايد ، همچنين عفونتها را بر طرف كرده و بدبويى را رفع و موضع را خوشبو مىسازد و دهانهء رحم را جمع مىنمايد .
9 - براى درمان سوختگى از آتش و زخمهاى حاصله در اثر ماليدن نوره . آن را بساييد و با سفيدهء تخممرغ مخلوط نموده خوب بهم بزنيد و بر زخم بماليد ، بهبودى حاصل خواهد شد .
10 - اماله و تنقيه با آن براى رفع زخم رودهها و دلدرد و دلپيچه كه از خوردن فلوس عارض شده باشد نافع است .
غنچههاى گل سرخ
تركيب شيميايى : تانن - گاليكاسيد - اسانس - مواد چرب - يك مادهء رنگى
خواص درمانى : 1 - آب تازهء آن را بگيريد و بخوريد . مقوى و فرحآور است ، خفقان گرم را رفع مىنمايد ، ضعف قلب را بر طرف مىسازد .
2 - جويدن و مزمزه كردن آن در دهان براى تقويت لثه و دندان و تسكين درد دندان نافع است .
3 - عدس را بجوشانيد بعد غنچههاى گل سرخ را در آن ريخته و دم كنيد بعد كمى كافور در آن حل نموده و آب آن را مزمزه و قرقره كنيد . مقوى دل و دماغ است . ولى در بعضى اشخاص ضعيف ممكن