كنجد
نامهاى ديگر : سمسم - سمسم - جلجلان .
Sesame - Sesamum . indicum .
مشخصات : گياهى است از تيرهء مجاور گل ميمون و از خانوادهء
, Pcdaliaceae
يك ساله ارتفاع بوتهء آن شصت تا صد و پنجاه سانتيمتر مىباشد .
برگهاى داراى دمبرگ ، بيضى ، باريك ، دراز و نوكتيزند . گلهاى آن به رنگ سفيد يا قرمز بطور تك و منفرد كه در كنار برگهاى قسمت انتهاى ساقه ظاهر مىشود . ميوهء آن به صورت كپسول است كه محتوى حدود دويست عدد تخم يا دانهء كنجد با رنگهاى متفاوت ، سفيد ، سياه ، قهوهاى شبيه به دانهء كتان ولى كوچكتر از آن مىباشد . وطن اصلى اين گياه هندوستان است ولى ارقام مختلف آن در ايران و ساير مناطق عالم كاشته مىشود .
دانهء كنجد
طبيعت آن : گرم و تر است .
تركيب شيميايى : روغن ثابت حدود 50 درصد - كولين - فيتين - گلوبولين - سزامين - اينتى بين - هاى لاكتومين - ارسنيك - مواد قندى - رزين - تانن - لعاب - اسانس - پكتين - يك آمينو اسيد به نام آرژينين .
ويتامين
E 1 -
در آن وجود دارد .
خواص درمانى : 1 - آن را بخوريد . مغذّى و مدرّ و نرم كننده است ، براى نرم كردن سينه مفيد است و صدا را باز مىكند ، بازكنندهء گرفتگىها و انسداد است ، براى روماتيسم و بىحسى و كرختى و فلج و يبوست و كاهش فشارخون بالا و بيمارىهاى رحم تجويز مىشود .
2 - اگر مقدار زيادى بو دادهء آن را بخوريد جهت انداختن بچهء مرده مفيد است .