برگ فيلگوش
تركيب شيميايى : اسانس روغنى فرّار ، در آن وجود دارد .
خواص درمانى : 1 - اگر 4 گرم خشك آن را بكوبيد و بخوريد و يا 30 تا 50 گرم از آن را در يك ليتر آب جوش دم كنيد و صافكردهء آن را در طول يك شبانهروز به مرور بنوشيد . لطيف كنندهء اعضاء بدن و مدرّ بول و دفعكنندهء شن كليه و مجارى ادرارى است ، قند خون را پايين مىآورد .
2 - آن را همراه با ساقههاى گياه بجوشانيد و آبش را بنوشيد . براى درمان سرگيجه و روماتيسم مفيد است و اگر كمى شكر قهوهاى در آن حل كنيد و بنوشيد براى معالجهء سرخك مفيد مىباشد .
3 - ضماد عصارهء آن يا گذاشتن برگ تازهء آن روى غدههاى سرطانى از پيشرفت سرطان تا حدى جلوگيرى مىكند .
4 - دو يا سه قاشق از كوبيدهء خشك آن را در نيم ليتر آب ده دقيقه بجوشانيد و با آب آن شستشو كنيد و يا تازهء آن را بكوبيد و ضماد نماييد . سودا را درمان مىكند ، خستگى و كوفتگى دست و پا را بر طرف مىسازد .
5 - آن را بپزيد و ضماد كنيد . شقاقهاى كهنه و مزمن را بهبود مىبخشد و اگر يك نوبت آن را ضماد كنيد و نوبت بعدى كرهء كاكائو بگذاريد و بدينطريق تكرار كنيد بهتر نتيجه مىدهد .
6 - ماليدن آب دمكردهء آن براى رفع ناراحتىهاى جلدى بخصوص براى پوست سر و كچلى نافع است .
7 - عصارهء تازهء آن را با روغن زيتون مساوى مخلوط نموده و بر زخم بماليد . براى التيام جراحات زخم خيلى مفيد است .