درخت تسبيح نيز نام دارد بومى هيمالياست و در شمال ايران در جنگلهاى ساحلى درياى خزر از لاهيجان تا مازندران و مياندره گرگان مىرويد و در بعضى باغها و منازل نيز بهعنوان گياه زينتى كاشته مىشود .
ميوهء زيتون تلخ
تركيب شيميايى : يك تركيب سمى - مادهاى تلخ به نام مارگوزين - آلكالوئيدآزارين - روغن ثابت - ميلوتانيكاسيد - بنزوئيكاسيد - باكايانيكاسيد - يك رزين - يك استرول - باكايانين - سولفور - تانن .
خواص درمانى : 1 - آن را بخوريد . محلل و بازكنندهء انسداد و گرفتگىهاى مجارى عروق است ، حامى بدن در مقابل عفونت و مسموميت است ، مدرّ و آرامبخش و ضدّ تب و ضدّ انگل مىباشد ، هزيان و روماتيسم و فتق و بيمارىهاى رحمى را درمان مىكند - از ترشح غير ارادى اسپرم جلوگيرى مىنمايد .
2 - گرد ميوهء رسيدهء خشكشدهء آن در استعمال خارجى براى كشتن انگلهاى پوستى مفيد است .
برگ درخت زيتون تلخ
خواص درمانى : 1 - جوشاندهء آن قابض است ، محلل و بازكنندهء انسداد و گرفتگىهاى مجارى عروق است ، حامى بدن در مقابل عفونت و مسموميت مىباشد .
2 - عصارهء آبى از تازهء آن را بخوريد ، حملههاى آستم را كاهش مىدهد ، كرمكش است ، مدرّ است و براى خرد كردن سنگ مصرف مىشود ، قاعدهآور نيز مىباشد .
3 - از آن بهعنوان مصرف داخلى و خارجى براى معالجهء جذام و خنازير استفاده مىشود .
4 - آن را با گلهايش مخلوط نموده و بكوبيد و ضماد نماييد ، سردرد عصبى را تسكين مىدهد .
پوست درخت زيتون تلخ
خواص درمانى : 1 - آب جوشاندهء آن ضدّ انگل روده است ، درد شكم را تسكين مىدهد ، ناراحتىهاى رودهاى را بر طرف مىسازد .
2 - مصرف آن بهعنوان استعمال خارجى براى رفع بيماريهاى انگلى پوست مفيد است .