ريشهء بنفشهء معطر
تركيب شيميايى : گلوكوزيد - متيلساليسيلات - يك ساپونين - يك آلكالوئيد به نام ويولين - يك گليكوزيد به نام ويولاكوئرسيترين كه احتمالا مشابه روتين است .
خواص درمانى : اگر ميل داريد استفراغ كنيد 15 تا 30 گرم از آن را در 300 گرم آب آنقدر بجوشانيد تا آب آن به نصف برسد بعد آن را صاف كنيد و آن آب باقيمانده را يك جا بنوشيد فورا استفراغ خواهيد كرد .
گياه - بردى
نامهاى ديگر :
Papyrus - Egytian paper piant .
مشخصات : گياهى است از خانوادهء جگنها
Cyperaceae
، علفى چندساله كه بلندى ساقههاى آن به دو تا چهار متر نيز مىرسد ، ساقههاى آن شبيه نى با مقطع مثلثى و نرم بهطورى كه با فشار انگشت پنبهاى به نظر مىرسد و فرومىرود . برگهاى آن مانند برگ خرما باريك و دراز است . گلهاى آن به شكل چتر مركب كروى ، سفيد يا زرد كه در انتهاى ساقهء گلدهندهء گياه ظاهر مىشود . تخم آن ريز و حتى ريزتر از تخم شنبليله و تلخ مزه است . اين گياه داراى قسمت زيرزمينى ضخيمى است كه طعم آن كمى شيرين و آن را عسلج گويند . موطن اين گياه مصر است و در حبشه ، فلسطين و سوريه فراوان مىرويد ، در ايران گونههاى ديگر آن اغلب در كنار آبها مىرويد .
ريشهء بردى
طبيعت آن : سرد و خشك است .
تركيب شيميايى : مواد مغذى - نشاسته - قند و لعاب در ريشهء اين گياه وجود دارد .
خواص درمانى : 1 - آن را خشك كرده و بسوزانيد و سوختهء آن را بكوبيد و با سركه بخوريد . براى طحال نافع است .
2 - آن را در دهان بجويد . بوى سير و پياز را از دهان بر طرف مىسازد .
3 - خشك آن را بكوبيد و به صورت غبار درآوريد و بر روى زخم بپاشيد . براى التيام زخمهاى تازه و كهنه و جراحتهاى بد و خورنده خصوصا زخمهاى خورندهء دهان و رفع خونريزى مفيد مىباشد .
4 - اگر كوبيدهء آن را ضماد كنيد ورمها را تحليل مىبرد .
تذكر : براى احشاء و آلات داخل شكم مضر است و مصلح آن عسل مىباشد .