ليموى هندى
مشخصات : ميوهء گونهاى از مركبات است كه درخت و ميوهء آن شبيه به گريبفروت مىباشد ولى ميوهء آن درشتتر از گريبفروت مىشود . اين گياه بيشتر در چين و در مناطق مختلف هندوستان مىرويد و در شمال ايران نيز به ميزان كمى يافت مىشود .
تركيب شيميايى : آب - پروتئين - انرژى غذايى - چربى - هيدراتهاى كربن - كلسيم - آهن - سديم - پتاسيم - تيامين - رايبوفلاوين - نياسين - فسفر - پكتين - نارين گين .
خواص درمانى : 1 - آب آن را بنوشيد . خنك كننده است ، مقوى قلب مىباشد .
2 - نارس آن را نصف كرده بخشكانيد بعد بكوبيد و بخوريد . براى درمان اسهال خونى مؤثر خواهد بود .
3 - آب آن را با آب جوشاندهء پوست درختچهء اوجن مخلوط نموده بخوريد . براى معالجهء و قطع ترشحات خونى مفيد است .
هستهء ليموى هندى
خواص درمانى : آن را در آب باديان يا انيسون بپزيد بعد آب آن را بماليد . براى رفع فتق و دردهاى مثانه و ورم دستگاه تناسلى مفيد مىباشد .
پوست ليموى هندى
خواص درمانى : آب جوشاندهء آن را بنوشيد . مسكّن اعصاب است ، بهعنوان مقوى معده و ضدّ سمّ و براى معالجهء سوءهاضمه و در موارد قى و تهوع و سرماخوردگى مصرف مىشود .
برگ درخت ليموى هندى
خواص درمانى : 1 - آب جوشاندهء آن را صاف و شيرين كنيد و بنوشيد . مسكّن اعصاب است .
2 - آب جوشاندهء آن براى شستشوى زخم مصرف مىشود . آب جوشاندهء گرم آن به صورت كمپرس براى كاهش درد ورمها مفيد مىباشد .
3 - تازهء آن را بكوبيد و روى شقيقهها بگذاريد . سردرد را تسكين مىدهد .
مازو
نامهاى ديگر : رشكته گره - خرنوك - سه حك - مازوج - مازج - عفض - گلگاو - برار مازى -