زكام يا گريپ « سينوزيت »
در اصطلاح گياه درمانى اگر آبريزش از بينى به طرف خارج باشد زكام ، اگر به طرف حلق و سينه رهسپار گردد نزله نامند . اين خود زمينه را براى برونشيت و ورم ريه و ساير بيمارىهاى ريوى مستعد مىسازد چه مزاج بيمار گرم و چه سرد ، باشد بايد تا سه روز بجز آش جو هيچ طعام آشاميدنى به بيمار ندهند .
عناب ، سهپستان ، گل اروانه ، بنفشه به صورت جوشانده به كار برند و از غذاهاى سرخ كرده و ترش بسيار سرد و محرك بهپرهيزند . نيز از ماش ، اسفناج ، سبوس گندم ، نشاسته به صورت حريره و روغن بادام و شكر استفاده نمايند . اگر بيمارى كه مبتلا به زكام است بر روى شكم بهخوابد و صورت را روى بالش گذارد تا ماده بهتواند بهتر جارى شود در بهبودى بيمار مؤثر است زيرا در اين صورت مايعات از حلق به طرف پايين سرازير نمىشود . مبتلايان به زكام بايد حتما سر را پوشيده دارند و از هواى سرد و شمالى بهپرهيزند ، هرچند عطش داشته باشند نبايد آب سرد بنوشند . اينگونه بيماران كمتر بهخوابند زيرا ماده بيمارىزا بيشتر مىتواند به سوى حلق سرازير شود و بيشتر به حالت نيمه نشسته بسر برند و استراحت كامل كنند .
نسخه : براى مزكوم يا صاحب زكام
ريشه ايرسا 10 گرم
كتيرا 5 / 2 گرم
ريشه شيرينبيان 10 گرم
همه را نرم كوبيده خوب ساييده خمير كرده به صورت قرصهايى به اندازه مغز پسته تهيه كرده و مدام در دهان قرار دهند .
و در وقت خواب گشنيز ، كتيرا و گل بنفشه را كوبيده با نبات ساييده يك قاشق مرباخورى ميل نمايند .
گفتار بقراط ( اگر ماده نزله به سوى ريه ريزش كند پس از چندى به چرك مبدل خواهد شد ) .
اين نيز پايه اوليه بيمارىهاى ريوى به علت سينوزيتها ، مىباشد . جويدن يخ و آب خيلى سرد همه مولد نزلهاند .