تمام مواد غذايى گلوسيد ، ليپيد و پروتيد از تغييرات كربن به دست مىآيند . مثلا گلوسيدها كه هيدرات كربن نام دارند از اكسيژن ، هيدروژن و كربن هستند .
اين عناصر موجود در گلوسيدها خود مىتوانند با تغيير جاهاى خود و عوض كردن شاخههاى زنجيرى و جابهجا شدن در يك جسم شيميايى ، جسم ديگرى را بسازند .
آفرينش مىتواند از كم و زياد كردن تعداد مولكولهاى يك گلوسيد هزاران گونهى مواد مختلف ديگرى بسازد ، يك تغيير مولكولى ساده مىتواند موادى با اثرات شيميايى و فيزيكى خاصّى را به وجود آورد .
اينجاست كه بدن آدمى خود مىتواند هرچه را كه لازم دارد بسازد و وارد گردش خون كند .
بدن حيوان از گياه ، پشم و گوشت ، استخوان و شير را بدين طريق تهيه و تبديل مىنمايد .
ليپيدها مواد چربى در گياهان و بدن حيوانات مىباشند كه از اكسيژن هيدروژن و كربن نيز تهيه شدهاند . مثل گلوسيدها ، بدين تفاوت كه اكسيژن آنها كمتر از قندها مىباشد . از اين جهت هنگام سوختن ، اكسيژن بيشترى لازم دارند ، بدين سبب هنگام سوختن حرارت بيشترى ايجاد مىنمايند .
به عبارت ديگر با وزن مساوى ( گلوسيد و ليپيد ) احتراق و سوختن چربىها دو برابر گلوسيدها حرارت ايجاد مىكنند .
اگر ظرفيت اتمهاى يك چربى با هيدروژن پر شود ، به اصطلاح شيمى ، چربى را هيدروژنه كرده باشند ، اين جسم اخير را چربى اشباع نشده گويند . اين چربىها براى مصرف بهترند و زيان آنها خيلى كمتر مىباشد .
مواد چربى ديگرى وجود دارد كه به آنها ليپوئيد گويند و از نظر فيزيولوژى اهميت بسيار دارند .
چربىها نيز مىتوانند با مواد ديگرى تركيب شده اجسام و مواد شيميايى متفاوتى براى بدن بسازند .
اگر خوراكى خيلى چرب باشد ، اسيدهاى چرب جذب نشده با كلسيم موجود در غذاها ، تركيب شده و صابونهاى آهكى غير محلولى به وجود مىآورند كه علاوه بر رسوب در جدار عروق مىتواند باعث كم شدن كلسيم بدن نيز بشود . ( به علت جذب نشدن كلسيم ) اين نيز براى مبتلايان به دردهاى استخوانى ، آرتروزها ، تخلخل « 1 » بافت استخوانى ، پوك شدن آنها و شكسته
هامش
( 1 ) - ازدياد حجم جنس بدون آنكه جسمى ديگر به آن ضميمه شود .