درباره بهداشت بايد دانست كه مصريان بدان بسيار مقيد بودند و اين موضوع نزد آنان بر درمان رجحان داشته ، براى احتراز از بيماريها هر ماه سه روز متوالى بدن خود را به وسيله داروى منقى و تنقيه پاك مىنمودند ( طبق گفته هردوت مورخ يونانى ) .
از آن گذشته از خوردن و نوشيدن اجتناب مىنمودند ، چراكه معتقد بودند ، در اغذيه موادى است كه آدمى را در معرض بيماريها قرار مىدهد .
عقيده مصريها آن بود كه در روز دهم بيمارى بروز مىكند .
تعدادى از داروهائى را كه مصريها در بيماريهاى سخت به كار مىبردند ، در اينجا متذكر مىگرديم : بهمانند كات كبود ، زاج
( Aluns )
گل ارمنى
( Bol armenien )
روغن سدر
( Huile de Ce'dre )
، عسل و مغز و جگر سياه و شوره
( Nitrate de Potasse )
و كندر
( Encens )
و خون حيوانات ( جانوران ) و شاخ گوزن كه آنها را به صورت شربت و اماله و ضماد و روغنهاى ماليدنى استعمال مىنمودند .
( شكل 39 ) خدايان مصرى ( دانيل لوكلر )