مىشود ؛ علاوه بر اين ، به عقيده بوتنر « 1 » ، باعث مىشود كه مواد سفيدهاى در بدن ذخيره شود و از اين راه نيز در چاق شدن بدن سهيم شود .
از اينها گذشته ، آب انگور مواد ترميمكنندهاى بهصورت آب و املاح معدنى به بدن اين دختران مىرساند ، زيرا آب انگور 75 درصد آب و مقدارى املاح پتاس ، آهك ، منيزيم ، آهن ، سود كبالت فسفات ، كلرور ، برمور و فلورور دارد ، همچنين داراى اكسيد آهن ، اكسيد منگنز ، سيليس و مقدار كمى يد و آرسنيك است و بهطور كلى ، 5 / 1 تا 4 در هزار املاح معدنى دارد ؛ اين املاح بهاضافهء ويتامينها و آنزيمهايى كه در آب انگور وجود دارد ، مجموعا در تغذيه عمومى بدن تأثير گذاشته و تبادلات غذايى و عمل سوختوساز را تحريك مىكند ، و بالأخره چنانكه بوتنر نشان داده است ، آب انگور باعث مىشود كه مواد سفيدهاى در بدن ذخيره شود و از اين راه در تقويت عمومى بدن سهيم مىشود .
3 - تجويز انگور به جاى داروهاى شيميايى
خوانندگان محترم ، ملاحظه فرموديد كه چگونه در اين تحقيقات علمى بهطور صريح ، ثابت شد كه آب انگور مقوى عمومى بدن است و اعصاب را تقويت ، و هوش و حافظه را زياد مىكند و در ازدياد مقدار هموگلوبين و تعداد گلبولهاى قرمز خون نيز مؤثر است .
پس درست حكم يك شربت مقوى را دارد كه براى رفع كمخونى بسيار مؤثر است ، بااينحال و باوجود اين توضيحات ، بسيار بعيد بهنظر مىرسد كه اين خاصيت انگور در نظر مردم همسنگ و برابر با خاصيت آمپولهاى ويتامين
B 12
، عصاره جگر و . . .
جلوهگر شود ، زيرا از راه تلقين روحى تاكنون از يك سو دربارهء خواص درمانبخش داروها و از جمله آمپولهاى ويتامين
B 12
و عصاره جگر غلو كرده و از سوى ديگر يك ميوه يا يك سبزى را چنان بىارزش و بىاعتبار از نظر درمانى جلوه دادهاند كه اين موضوع به اين سادگىها از مغز مردم بيرون نمىرود و فقط هنگامى ارزش حقيقى آب انگور در نظرها مجسم مىشود كه مردم فقط آن را يك آبميوه ساده نبينند بلكه از
هامش
( 1 ) .Butner