جهت احتباس حيض ( مخصوصا عسر الطمث ) و ضمادش جهت درد مفاصل و طلاى ( ماليدن ) آب او جهت نار فارسى « 1 » و رفع لرز و قشعريره ( ارتعاش و لرزه ) و لعوق او ( داروهايى كه با عسل يا شكر ترتيب داده و در بشقابى ريخته مىليسيدند ؛ اين كلمه از لوك « 2 » گرفته شده است ) با عسل جهت عسر نفس انتصابى نافع ( عسر نفس انتصاب آسم خيلى شديد است كه در كتب اروپايى به نام ارتوپنه « 3 » ثبت شده است ) .
2 - مقدار خوراك و طرز استعمال بادرنجبويه
سادهترين و بهترين طرز استعمال بادرنجبويه ، دمكردهء آن است كه هر دفعه به اندازهء 2 الى 3 گرم در يك فنجان آب جوش مثل چاى دمكرده بياشامند . در بزرگسالان حد اكثر 20 گرم بادرنجبويه در يك شبانهروز مىتوان تجويز كرد و در كودكان كمتر .
عرق بادرنجبويه هنوز هم در داروخانه مورد استعمال دارد . تنتور و الكلاتور و الكلاى بادرنجبويه تا چندى قبل كه داروهاى اسپسياليته جانشين داروهاى گياهى نشده بود همه جا مصرف مىشد و امروز نيز داروسازان مىتوانند از روى كتابهاى داروسازى آنها را بسازند . اصولا براى درمان بيمارىها يك داروى مفرد ، به تنهايى تجويز نمىشود بلكه تركيباتى از چند گياه ( در قديم ) و يا چند داروى شيميايى ( در حال حاضر ) به صورت قرص ، شربت ، معجون و غيره تجويز مىشده و اكنون هم مىشود . يكى از تركيبات بسيار سودمند از بادرنجبويه مورد اتفاق متقدمين و متأخرين اطبا است و از چند گياه تركيب شده است ، تركيبى است به نام الكولاتور مركب بادرنجبويه و بهطورىكه در كتاب كلاسيك مفردات پزشكى مىنويسد از سال 1611 مسيحى اين تركيب ساخته شده و به نام عرق بادرنجبويه كارم « 4 » معروف بوده است و به واسطهء خواص مفيدى كه داشته همواره مورد تجويز پزشكان بوده است . مرحوم ناظم الاطبا در كتاب پزشكىنامه طرز ساختن آن را چنين مىنويسد :
الكولاتور مركب بادرنجبويه ( عرق بادرنجبويه كارم ) .
هامش
( 1 ) .Zona( 2 ) .Look( 3 ) .Orthopnee( 4 ) .Carms