در پنومونى استافيلوكوكسيك بايستى معالجه را با مقادير زياد پنىسيلين شروع كرد زيرا غالب نژادهاى استافيلوكوك نسبت به پنىسيلين مقاوم شدهاند .
بهطورى كه از نوشتهء بالا استنباط مىشود تا چند سال اوليه كشف آنتىبيوتيكها ، در خود اروپا و آمريكا نيز پزشكان به اينكه ابتدا هر نوع ميكروب را معلوم و سپس آنتىبيوتيك مناسب را تجويز نمايند دقتى نمىكردند و همين مسئله سبب شد كه دانشمندان به ضررهاى آن پى ببرند و در مجلات پزشكى ، لزوم دقت در اينباره را تذكر دادند ، ولى پس از تذكرات آنها ، اطبا و خود مردم به ضررهاى بىبندوبار مصرف كردن آنتىبيوتيكها متوجه شده و جلو آن را گرفتند .
در كشور ما نه تنها ، هنوز اين توجه پيدا نشده است بلكه ترويج دادن آنتىبيوتيكها را علامت هماهنگى با پيشرفت علم طب مىدانند و تصور مىكنند اگر در هر نسخه ، يكى دو آنتىبيوتيك نوشته نشود متهم به بىعلمى و بىاطلاعى از جريان اكتشافات روز مىشوند . مسلّما ، منشأ اين طرز تفكر و اين رواج زايد از اندازه آنتىبيوتيكها همان تبليغات قوى مؤسسات دارويى و مبالغههايى است كه در خصوص اين داروها شده و مىشود و اينكه همه جا از خواص معجزهآساى آنها صحبت مىشود ، از همان منبع سرچشمه گرفته است . بههرحال ، امروزه در بسيارى از كشورهاى اروپا و آمريكا ممكن نيست داروخانهها بدون نسخهء پزشك ، پنىسيلين بفروشند يا پزشكان بدون آزمايش لابراتوار ، پنىسيلين تجويز كنند زيرا چنانكه شرح آن گذشت عدم مطالعه و دقت در انتخاب آنتىبيوتيكها سبب مقاومت ميكروبها شده و بر اثر افراط در استعمال آنها سالبهسال بر مقاومت ميكروبها افزوده مىشود . همه مىدانند كه ده سال قبل ، بيش از صد هزار واحد پنىسيلين در يك شبانهروز به يك نفر بيمار تزريق نمىكردند ولى امروزه يك ميليون واحد هم به جايى نمىرسد زيرا
مجموعه آثار دكتر سيد جلال مصطفوى كاشانى ( فارسى ) — صفحة 96
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص٩٦