مىزند ، فوق العاده زياد است . البته اين عوارض جانبى ، گاهى جنبه حاد به خود مىگيرند ، مثلا ديده شده است كه با خوردن سى سانتى گرم آسپيرين ، نشانههاى شديد آلرژيك ، مخصوصا خيز پيدا شده و گاهى نيز ، به ندرت ، با خوردن پانزده سانتى گرم مسموميت بروز كرده است ولى خوشبختانه تعداد افرادى كه اين حساسيتهاى شديد را دارند نيز كم است . اما آنچه كه خيلى زياد و در كمال وفور ديده مىشود و اهميت فوق العادهاى دارد :
عبارت است از كمخونىهاى تدريجى و نامحسوس . به علت مداومت در مصرف آسپيرين در تعداد بىاندازه زيادى از مردم مىباشد و نيز آسپيرين ، ويتامين موجود در بدن ، تدريجا ، از راه بول دفع مىشود و بدون كوچكترين شك ، اين دو عامل ؛ يعنى ، كمخونى و كمبود ويتامين ، اساس يك سلسله اختلالات بدنى و روانى هستند و لطمات جبرانناپذيرى به جسم و جان مردم مىزند .
در هيچيك از كتابهاى فارماكولوژى كلاسيك ، كه امروزه در دانشكدههاى پزشكى جهان تدريس مىشود ، زيانهاى آسپيرين را آنطور كه بايد و شايد ، ذكر نكردهاند ؛ و از جمله ، همين كمخونىهاى تدريجى و دفع ويتامين ( اين قبيل مطالب و نظاير آن بيشتر در مطبوعات پزشكى چاپ و منتشر مىشود ) .
با اين حال ، عموم فارماكولوژيستها و استادان علوم پزشكى اتفاقنظر دارند كه به اين كه :
اولا ، آسپيرين مخاط معده را تحريك كرده و به مقدار زياد زخم معده ايجاد مىكند و به اين جهت ، براى جلوگيرى از اثر تحريكى موضعى ، آسپيرين را با يك گرد بىخاصيت مخلوط مىكنند و به شكل قرص درمىآورند يا به شكل كپسول به كار مىبرند .
مجموعه آثار دكتر سيد جلال مصطفوى كاشانى ( فارسى ) — صفحة 324
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص٣٢٤