مفتاح الادويهء ناصرى تاليف حقير كه در سال هزار و سيصد و نه در طهران منطبع شده مرقومهء ايشان را عينا ايراد نمودهام لهذا در اين رساله محتاج بتكرار نيست جناب معظّم له در ان شرح مختصر بعد از بيان علايم حمّى مختلفه عارضه از كزيدن مله و منفعت بغناق در اين حمّى بيانات خود را با عبارات ذيل ختم نمودهاند .
بدانكه تاكنون ببراهين حسيّه معلوم نشده كه لذع اين حيوان مورث اين حمّى شود يا يك نوع مرضى است كه به اين صورت خود را ظاهر سازد و مردم آن را از اثر مله دانند و ليكن بيهوده سخن به اين درازى نتواند بود به اين بنده از كثرت مرضايى كه مشاهده نمودم و از استعمال بغناق فايده بردم بدرجهء يقين رسيده كه اين نوع حمّى از اثر لذع اين حيوان مخصوص است زيرا كه بهيج يك از امراض مذكوره در كتب ايرانى و فرنكى نمىماند و جناب استاد الاساتيد دكتر طولوزان فرانسوى اين حيوان را
معرفة السموم ( فارسى ) — صفحة 161
مساهمون: عبد الحسين بن محمد حسن طبيب تبريزى
ص١٦١