آن را در خود سك بيان نمائيم .
ببايد دانست سكى كه هار شده باشد اوّل حالت غمناكى و سرباز زدن از خوردن و اشاميدن در آن حيوان ظاهر بعد از ان حالت اضطراب عارض شده صداى صاحب را نشناخته بىمقصودى بهر طرف روان چشمها مشتعل و مهيب كوشها افتاده و دم را ميان دو پاچه مىفشارد دهان كف بسته و موهايش راست شده صدا كرفته و بعضى اوقات مثل خروس صدا كند و اخر آن را بنياح طويله و عوعو منجر مىسازد از نهرها و حوضها كريزان مىشود و هر حيوان يا انسانى را مىبيند مىكزد و اكر بسته باشد زنجير خود را دندان مىكيرد و بقدرى بيحسّ مىشود كه اكر با اهن تافته داغ كنند حالى نمىشود و بعضى اوقات مانند اينكه در كلويش چيزى مانده باشد با پنجهء خود بدراوردن ان كوشش مىكند دوام اين حالات طولى نكشد كه بعد از چهار الى شش روز قواى آن حيوان ضعيف شده و اطراف سافله و در
معرفة السموم ( فارسى ) — صفحة 126
مساهمون: عبد الحسين بن محمد حسن طبيب تبريزى
ص١٢٦