از طرف طفل ضعف عمومى و سوء شكل عمده دهن ( لب شكرى ) است كه پستان را نمىتواند بكيرد و از طرف مادر ابتلاى بكوفت و سل و جنون و صرع مىباشد ولى رقّت خون مادر يا سوء شكل سر پستانش موجب منع رضاعت نمىشود چه رفع حالت اوّل ممكن و جبران حالت دويّم بوساطت سر پستان مصنوعى مىشود درصورتىكه شير مادر كفايت نكند رضاعت را مختلط نمايند و حمل تازه و ظهور قاعده و طمث را مانع رضاعت نشمرند مكر آنكه بطفل صدمه وارد ايد همينكه طفل متولّد شد بايد از ابتدا بدون خوراندن چيز ديكرى مانند كره و غيره چنان كه رسم است از پستان مادر شير خورد چه شير اول كه ماكّ و اغوز است هم اندكى لينت دهد و فضلات مجتمعه را كه ماميزه باشد دفع نمايد و هم خود به سهولت منجذب كردد و تقويت كند
عدّت و مدّت رضاعت هر شبانهروز برحسب قوّت طفل باشد و مقدار خوراك او از شير
ولى على اىّ حال بايد ساعات شير خوردن او براى اسودكى مادر و هضم و خواب طفل منضبط و منظّم باشد و بطور متوسط جديد الولاده در هر شبانروزى ده دفعه شير خورد و مجموع ان در شبانروز اول معادل شود با شش مثقال و در شبانروز دويّم با دو سير و در سيم با پنج سير و 4 مثقال و در 4 با 7 سير و در ماه اوّل هر شبانروزى نه مرتبه و هر مرتبهء
حفظ صحت ( فارسى ) — صفحة 180
مساهمون: ميرزا علي خان ناصر الحكماء
ص١٨٠