سكون ليلى نيست چه بديهى است كه شخص كاركن بيشتر از همه احتياج بخواب سنكين دارد بلكه طبيعت خود غالبا اسباب آن را فراهم اورد ليكن ان سكون غير كافيست و لهذا مصلحت در انست كه هر روز يك مرتبه يك روز يا اقلّا نصف روز را از كار دست كشند و تعطيل نمايند تا آنكه عضلات مرمّت شوند و روح لحظهء اسوده و تازه شود و درصدد اصلاح اعمال طبيعى برايد و از اين فائدهء تعطيل جمعه و هفتكى معلوم مىكردد كه عمله را هفتهء يك روز اقلّا مشغول بفكر و عمل دماغى مىنمايد و از رياضت جسمانى خلاصى مىدهد و لهذا اندك تعادلى بين جملهء عضلى كه تمام هفته را مشغول به كار بوده با جملهء عصبى كه غير از جمعه هيچ وقتى نه ازادى و نه فرصت داشته كه بميل خود عمل كند برقرار مىنمايد
دلايل خلقيّه و حكمتيّهء كه كمال لزوم سكون و اجتماع حواس چند روز يك مرتبه را براى حفظ صحّت نفس ناطقه اثبات مىنمايند بسيار است ولى از انها سخنى نرانيم
از جملهء مخاطرات عديدهء كه غالبا عمله را مبتلا مىنمايد چايش و سرما خوردنست چه حرارت فوق العادهء كه از عمل عضله حادث مىشود مورث عرق دائمى كردد و لهذا تبخير ان هميشه بايد با ملاحظه و تدريجى شود و چه بسيارند اشخاصى كه در معدودى از اينكونه احتياطات سهل و ساده كوتاهى كنند و الى
حفظ صحت ( فارسى ) — Page 111
Contributors: ميرزا علي خان ناصر الحكماء
P.111