خسرو دارو :
خولنجان است
خسك :
اسم فارسى حسك است
خسكدانه :
قرطم است
خسته :
اسم فارسى استخوان ميوها است كه عجم و استه و نواة نيز گويند
حرف الخا مع الشين المعجمه و الصاد المهمله
خشخاش :
از مطلق آن مراد خشخاش بستانى است كه به فارسى خشخاش سفيد و خشخش و افيون كادانه گويند و پوست آن را در فارسى كوكنار و در انگريزى پاپى سيد و بهندى پوست گويند
خشخاش برى :
خشخاش اسود است كه بيونانى فوعريقن و رواسته 340 نامند و بهندى كالى خشخش و نيز خشخاش صحرائى ارغامونى است
خشت :
اجر است
خشكار :
به فارسى آرد سبوسدار بهندى بهوسى ملاآتا و بىچهنا آتا
خشرم :
خانه زنبور است
خصية الثعلب :
بيونانى ساطيون 341 و ساطورين 342 و قنطاانورين و ساطريه و ساطريون و شاطريون و طالطوقوس و بعضى طريفلن 343 بمعنى سه برگ نامند و به فارسى ثعلب گويند و در هندى مشهور به ثعلب مصرى
خصية البحر و خصى حره :
آسامى جند است
حرف الخا مع الضاد المعجمه و الطاء المهمله و الفاء
خضف 344
:
خرپزه نارسيده 345 است كه بهندى كچرى 346 و دانكر 347 نامند
خضلاف 348
:
درخت مقل است و گويند مقل كلى است
خطاف :
بيونانى شاليطون و بتركى قرلانفوخ 349 و بديلمى خجلا 350 و به عربى ابابيل