[ باب الْفاء ]
حرف الفاء مع الالف
فاوانيا :
كه آن را عود الريح و بسريانى كهيانا و كهنيا و فاريونا و بيونانى فنطفلون و علقدى نامند و نزد اهل مغرب بعود الحمير مشهور بالجمله عود صليب نر 763 است
فادزهر معدنى :
معرب بادزهر است و به فارسى شفادارو نيز گويند و بهندى زهرمهره
فاوس :
بهندى پپيتا گويند
فار :
به فارسى موش و موشكا 764 و موكهك و بسريانى كوقفرى و برومى بوبطيقو و بيونانى مروس و ليفطروس و بتركى سيچقان نامند ( و بهندى ) چوها و موسا و اوندرا
فارة المسك :
خلد است
فالوذج :
معرب پالوده است
فانيذ 765
:
به فارسى قند و نبات و بهندى مصرى و نزد بعضى هندى آن بتاشه است و بقول فانيذ شكرپنير است و نزد جمعى ناطف
فانيذ 766
خزائى و سجزى :
قند سفيد است
فاخته :
اسم فارسى است و نيز به فارسى كوكو و به عربى عرفيه و نزد اهل انطاكيه مشهور به يمامهست و بيونانى فربوس و قاطوس و فولوس و ماطوس و بهندى پاندك
فاذج :
بقول صاحب تحفه اسم بندق هندى است
فاسى :
بقول حكيم مومن بيونانى اندروصارون نامند
فاعيه :
بيخ اوسبيد يعنى نيلوفر هندى است
فاغره :
كه آن را فارغه نيز گويند به فارسى فاخره و كبابه دهن شگافته و كبابه دهن كشاده و كبابه خندان نيز نامند بالجمله مشابه كبابه است كه در زبان افغانى دنبره 767 گويند
فاغيه :
به عربى اسم شگوفه حنا است كه بسريانى فورفر 768 و كفرا و برومى اورسيقون و بيونانى فقوليون 769 و ارقون نامند