يا سبز يا سرخ مىگردد و گاهى باشد كه هرگز متغيّر نمىشود و اصل آن در لغت يونان طيعون بود و اين لفظ را استعمال مىنمودند در ورمى كه در گوشت غددى حادث شده باشد اعمّ از آنكه حسّاس باشد مثل پستانها و پنج زبان يا غير حسّاس مثل غددى كه در زير بغل و پس گوش و يا در بن ران مىباشد و بعد اطلاق نمودند بورم حارّ خاصّه كه در اين مواضع حادث گردد و بعد استعمال نمودند در ورم حارّ مهلك بعد از آن بهر ورمى كه مهلك باشد خواه حارّ و خواه بارد بعد طيعون را معرّب كردند طاعون شد و شيخ ابو على نيز در قانون چنين نوشته است
باب دوّم در اسباب اين مرض
بدانكه اسباب اين مرض چنانچه در كتب اطبّاء متقدمين مذكور گرديده چهار است